ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

 

เมื่อเช้าฉันหนาว
ตอนเย็นฉันร้อน
ทำให้คิดถึงก่อน

...ก่อนหน้านี้

ก่อนหน้าหัวใจจะจมปลัก
ก่อนจะเสียหลัก ในทุกที่
ลึกกว่าจะหยั่งถึงสักที
ด้วยวลีปลอบประโลมบางเบา

ก่อนคำใครพูดไม่คิด แต่ชวนคิด
ฉันเองผิดที่โง่เขลา
ฉันเองที่รับเอาความว่างเปล่า
ไว้เป็นเหย้าของใจ

ก่อนฉันเองลืมคำของตัว
เกิดหวาดกลัวทุกสิ่งว่าจริงไหม
เออ มึงก่อนไม่จริงกับใคร ๆ
เลื่อนไหลไป ไม่หยุดดังสายน้ำ

ก่อนอื่นเลย
ใครเลยจะเคยถาม
สิ่งที่เราทำไปทุกโมงยาม
กลับมาไล่ตาม หลอนใจ

ก่อนหน้านี้ฉันเคยมีความสุข
ก่อนหน้าทุกข์ธรรมดาใช่ไหม
แต่ตอนนี้ทุกข์เร่งสร้าง ไม่สร่างไป
คงเพราะใจ หาสุขไม่ค่อยเจอ

เพราะสุขเคยสุขใครเอาไป
เพราะใจฉันมันไม่เสนอ
เพราะเธอหรือ

คงเพราะเธอ
ก่อนหน้านี้ ก่อนจะเจอ

...

ฉันไม่เคยเป็น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

...

 

edit @ 8 Aug 2008 02:31:15 by ภัทร วีระ