ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

ถึง ชะเอมเอม

สวัสดีครับชะเอมเอมเป็นยังไงบ้างสบายดีไหม ไม่รู้ว่าจดหมายนี้จะไปถึงมือรึเปล่าแต่ถ้าอ่านมาถึงตรงนี้ก็คงแปลว่าถึงแล้ว ตอนนี้ผมเปิดเทอมแล้วขึ้น ม.6 พอดี เอมก็คงใกล้จะจบแล้ว ยังไงก็อย่าทำงานหนักมากนะครับพักผ่อนบ้าง เป็นห่วงว่าเดี๋ยวสุขภาพจะไม่ดี พอเรานอนหลับไม่พอเราก็จะอ่อนแอใช่ไหม ร่างกายเราก็จะไม่ค่อยมีแรง

ส่วนผมก็ดีขึ้นบ้างแล้วละจากที่ชามือชาเท้าตอนนี้ก็ไม่ค่อยชาเท่าไร แต่ก็ยังสั่นอยู่บางที เล็กน้อยไม่เป็นอะไร พอที่จะหยิบปากกามาเขียนจดหมายนี้ได้ วินเวียนก็ยังเป็นอยู่ เมื่อวานจะออกไปเดินเล่นหน้าบ้านก็ล้มลงก้นจ้ำเบ้าซะอย่างนั้นน่าขำจริงๆ ผมก็นั่งขำตัวเองอยู่คนเดียว คนบ้าอะไรเดินอยู่ดีๆก็เซล้มลงซะอย่างนั้น เอมนึกภาพออกก็คงจะแอบขำเหมือนกันละสิ นั่นๆยิ้มแล้ว ดีจังผมอยากให้เอมยิ้มบ่อยๆ โลกจะได้สดใสขึ้นอีก

วันนี้ผมเอารูปเก่าๆออกมาดู เห็นการ์ดใบกลมๆที่เอมติดรูปตอนมอปลายมาด้วย แต่รูปมันเสียแล้วหละคงเป็นเพราะโดนความชื้น หน้าตาบูดเบี้ยวไปเหมือนเอมอมฮอลล์ยี่สิบเม็ด กับรูปที่เป็นเชียร์ลีดเดอร์นั้นยังดีๆอยู่ แค่ซีดลงไปเล็กน้อย เป็นครั้งเดียวทีจะเห็นเอมหัวตั้งอย่างนั้น ชุดกะโปรงสีขาวแถบสีน้ำเงินนั่งอยู่ตรงกระถางคบเพลิง เอมคงจะจำได้ เอมแต่งหน้าแก้มเป็นสีชมพู เอาจดหมายเก่าๆออกมาอ่าเล่น อ่านไปขำไป กระดาษสีแดงๆฉบับนั้นก็ยังไม่นานเท่าไร สองปีที่แล้วนี้เอง ส่วนฉบับอื่นๆผมก็เอามาอ่านอีกเป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็จำไม่ได้เหมือนกัน แต่อ่านอย่างไรก็ไม่รู้เบื่อ

ผมคิดถึงชะเอมมากนะ เฮอะๆ เขินจัง ก็เหมือนทุกๆวันที่ตื่นขึ้นมาเห็นหน้าเอมในเดสก์ท๊อปนี่หละ ไม่รู้จะทำอย่างไรที่จะติดต่อได้ ถ้าเอมยังพักอยู่ที่เดิม ก็ช่วยส่งจดหมายตอบกลับมาบ้างนะผมจะรอ ฝากทักทายแฟนชะเอมด้วยนะครับฝากขอโทษแกด้วยที่เสียมารยาทโทรไปรบกวน หวังว่าคงไม่ถือคนเมา แล้วก็รักษาเนื้อรักษาตัวดีๆนะครับ กลับมาเที่ยวที่บ้านคงอาจจะได้เจอชะเอม แล้วคงได้คุยกันผมมีอะไรจะเล่าให้ฟังเยอะแยะเลย

คิดถึงเหมือนวันก่อน

อ้ายอ้วน