ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

ลำห้วยขอนแก่นทอดยาวผ่านบ้านโสกและหลังบ้านของลุยเนย ช่วงหลังบ้านลุงเนยนี้ห้วยเป็นสีเขียวอ่อนตลอดสายเพราะจอกแหนปกคลุมพื้นน้ำจนเต็มเหมือนว่าจะเดินบนน้ำได้เพราะถ้าทำสายตาเบลอๆสักหน่อยดูเหมือนสนามหญ้า สองฝั่งตลอดลำห้วยมีต้นไม้ปกคลุมโดยเฉพาะต้นไผ่ที่โค้งแอ่นมาชนกันเหนือน้ำยิ่งทำให้แสงแดดแทบจะไม่ได้มีโอกาสส่องถึงสายน้ำเลย น้ำข้างล่างจึงเป็นสีดำเพราะขาดอ๊อกซิเจน น้ำช่วงนี้สงบแน่นิ่งไม่ไหลเลื่อนเลย น้ำยิ่งเน่าเสียไปใหญ่เพราะบ้านเรือนที่อยู่ริมน้ำก็ทิ้งขยะมูลฝอยลงในห้วย

อยู่ดีๆ โดยไม่ได้พูดเกริ่นชวนหลังจากมื้อเที่ยง เอ้ก็เดินผ่านประตูข้างบ้านลุงเข้าป่าหวายไปกับน้อย คนอื่นๆจึงเดินตามกันไป เสียงน้าแย้มพ่อจ๊อบกับแจ๊บตะโกนตามไล่หลังมาว่าระวังงูกัด เด็กๆก็เดินพ้นประตูออกไปหมดแล้วพากันเดินตามทางที่หญ้าล้มเหี่ยวไปเพราะสัญจรกันประจำทุกวันไปยังริมห้วย

ต้นไม้ต้นหนึ่งเอนเอียงยื่นเข้าหาลำห้วย เด็กๆชอบต้นไม้ต้นนี้มาก พากันปีนขึ้นไปนั่งตามกิ่งก้านต่างๆจับจองอย่างดี เอ้ก็ไม่วายที่จะคอยแกล้งน้องด้วยการขย่มโยก น้องๆที่เหลือก็ร้องโวยวายเกาะตันไม้จนตัวเกร็ง อ๊อดก็พลาดจนได้หงายท้องตกน้ำไป เอ้คำรามด้วยความสะใจ

เด็กหญิงตัวเล็กอย่างปลากับอินนั้นปีนขึ้นต้นไม้ลำบากจึงไม่ได้มาร่วมชะตากรรมตกน้ำด้วย ได้แต่หาทางมะพร้าวมากวาดใบไผ่มากองไว้จนพื้นสะอาด เอ้ที่ถือกลักไม้ขีดมาด้วยก็จุดใบไผ่เผาเล่น อ๊อดเจอถุงก๊อบแก๊บอยู่แถวนั้นพอดีเลยเอาไม้มาเสียบแล้วยื่นเข้ากองไฟ หมุนไปมาจนถุงติดไฟดีแล้วเดินวนหารังมดสักพักเจอรังมดแดงไฟ แล้วจึงเริ่มการโจมตีทางอากาศ อ๊อดยกไม้ขึ้นสูงระดับหัว ถุงก๊อบแก๊บเริ่มละลายหยดใส่มดแตกกระเจิง เสียงพลาสติกหยดเสียงดัง "ว๊อดๆ" ส่วนปากอ๊อดก็ทำเสียงตับๆๆๆ เป็นเสียงเฮลิคอบเตอร์ เอ้กับน้อยวิ่งไปหาถุงบ้างแต่ไม่ทันจะได้เล่นไฟหยดเสียงป้าสมก็ตะโกนข้ามกำแพงมาโหวกๆ

"เอ้า อย่าเล่นไฟกัน มันจะไหม้ป่าหมดเด้อ แหม่ หาไม้เรียวตีเด็กน้อยเล่นไฟก่อนนะ"

จบคำเท่านั้นเด็กๆก็กึ่งเดินกึ่งวิ่งเลาะห้วยไปทางบ้านยายพอง มาหยุดตรงหลังบ้านป้ากาไก่ จริงๆแล้วแกชื่อกาแต่เด็กคะนองปากมากที่ได้เรียกแกว่าป้ากาไก่

ที่หลังบ้านป้ากาไก่มีแพข้ามไปอีกฟากห้วยได้ผัวแกทำสวนผักอยู่ฝั่งนู้น เลยต่อแพไว้เพื่อข้ามฝั่งไปดูแลรดน้ำพรวนดิน แพไม้ไผ่ที่ต่อขึ้นแบบไม่ประณีตเท่าใดนักเวลาจะข้ามฝั่งก็ไม้ได้ใช้ไม้ค้ำถ่อแต่ใช้สาวเชือกที่ผูกกับตอไม้ใหญ่ระหว่างสองฟาก เด็กๆกระโดดขึ้นแพไปทีละคนจนครบเอ้ก็เริ่มสาวเชือก แพกับเชือกที่เป็นอิสระต่อกันอยู่นั้นต้องคอยระวังดูให้ดีหากไม่ระวังก็จะถูกเชือกตะวัดตกน้ำไปได้ เด็กหญิงปลาก็ดูระมัดระวังจับเชือกอย่างมั่นมือ แต่แพกลับเอียงไปทางฝั่งหนึ่งจะก้มมุดเชือกหรืออย่างไรก็ตัดสินใจไม่ทันโดนเชือกกวาดหงายท้องตกน้ำไป แต่มือยังเกาะแพไว้ได้ ตะเกียกตะกายขึ้นมานอนคว่ำอยู่บนแพ หอบแฮกๆ

ขึ้นฟากแล้วเดินลัดเลาะไปตามแปลงผักไปไม่ไกลก็ถึงบ้านของน้อย เด็กๆกรูกันขึ้นบ้านน้อยไปเปิดตู้เย็นตู้กับข้าวหาของกิน อ๊อดหยิบหมูทอดเก่าๆเหม็นหืนออกมาเคี้ยวกินอีกมือหนึ่งจกข้าวเหนียว แจ๊บเจอนมเปรี้ยวในตู้เย็นเหลืออยู่กล่องหนึ่งแต่ก็ไม่ได้หยิบมากินปิดตู้เย็นคืนเดิม

น้าหมานนอนเกาพุงดูทีวีอยู่ก็ทักเด็กๆว่ามากันยังไง แล้วก็เตือนว่าให้ระวังดีๆเวลาขึ้นแพ ว่ายน้ำก็ยังไม่แข็งกันเท่าไรต้องหัดว่ายน้ำแข็งๆก่อน ว่าแล้วก็ชวนเด็กไปว่ายน้ำกันที่โรงแรมในตัวเมือง อินกับปลาร้องวู้วว้าวดีใจ น้าหมานจึงไล่ให้กลับไปเตรียมชุดว่ายน้ำแล้วรอที่บ้านลุงเนย จะขับรถไปรับ เด็กๆจึงพากันวิ่งแข่งกลับทางเดิม ข้ามแพกลับมาเจอผัวป้ากาไก่ยืนสูบยารออยู่ที่ฝั่ง บนงึมงำๆว่าแพนี่ไม่ใช่ของส่วนรวมถ้าข้ามฝั่งไปแล้วแกไปรดน้ำผักไม่ได้ อย่ามาหาเล่นแถวนนี้ เด็กๆก็ไม่ว่าอะไรได้แต่เดินก้มหน้าอย่างเร่งฝีเท้า

พอถึงบ้านลุงเนยเท่านั้นก็แตกกระจายกันไปบ้านใครบ้านมันเพื่อเตรียมชุดว่ายน้ำ อย่างกระตือลือล้น

แต่ละคนกึ่งวิ่งกึ่งกระโดด

edit @ 2007/09/09 19:43:29