ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

ควันสีขาวพวยพุ่งออกจากท่อระบายน้ำด้านหลังอาคารใหญ่รูปตัวแอล เสียงเครื่องยนต์ที่ดูเหมือนปืนกลในหนังฝรั่งดังปู้ด ๆ อื้ออึง ตามมาด้วยกลิ่นฉุนแบบแปลกชวนปวดขมับ

วันนี้โรงเรียนเลิกเร็วกว่าปรกติเพราะทางสาธารณสุขมาฉีดพ่นยากำจัดยุง ดช.อ๊อดละสายตาออกจากพวยควัน เดินเลาะริมสระว่ายน้ำ แล้วผ่านประตูโรงเรียนออกมา เดินตามทางเท้าผ่านธนาคาร ผ่านสี่แยกใหญ่ ร้านหนังสือ ร้านขายมอเตอร์ที่เคยมาซื้อบ่อย ๆ เพียงอันละสามสิบบาทพร้อมหลอดสายยางต่อหางเสือ รางถ่าน สายไฟขนาดเล็ก หลอดไฟขนาดจิ๋ว ใบพัดหลายขนาด ร้านนี้มีทุกอย่างที่นักประดิษฐ์น้อยอย่างเอ้และอ๊อดต้องการ ตอนที่แม่ซื้อตู้เย็นใหม่ จับจองโฟมรองในกล่องแล้วก็รีบมาที่นี่กัน ได้เรือรบติดขีปนาวุธสองลำไปเล่นในงานลอยกระทงที่โรงเรียนแม่

เดินผ่านสี่แยกใจกลางตลาดไปอีกถึงร้านสมบูรณ์ ที่จำหน่ายยุทธภัณฑ์แหล่งใหญ่ ทั้งวี๊ดปั้ง โอ่งมังกรไฟ ประทัดตาแป๊ะ ระเบิดควัน ผึ้ง ประทัดลูกข่าง กระจับ กระเทียม และสารพัดดอกไม้ไฟอีกมากมาย แต่ตอนนี้กลายเป็นร้านขายน้ำปั่นไปเสียฉิบ เพราะโดนไฟไหมร้านวอดวายไปเมื่อปีที่แล้ว

หักเลี้ยวเข้าซอยเล็ก ๆ ข้างร้านวัสดุก่อสร้างก็พบรถสองแถวคันเก่าเจ้าประจำ ถัดไปคือแผงขนมยายนวล รถเข็นแผงขนมที่ป๊อบปูลาที่สุดแห่งหนึ่งของเด็ก ๆ มีขนม(หลอกเด็ก)ทุกชนิดให้ได้ซื้อหา ด้านข้างเป็นเตาปิ้งลูกชิ้นไม้ละบาท มีฮอทดอกกับลูกชิ้นหมูค้างอยู่บนเตา

 อ๊อดควานหาเหรียญในกระเป๋ากางเกงสีกากี เหรียญห้าหนึ่งเหรียญกับเหรียญบาทสามเหรียญ เอาสามบาทใส่คืนลงในกระเป๋ากางเกงพอดีสำหรับค่ารถสองแถว อีกห้าบาทแปรสภาพเป็นฮอทดอกราดน้ำจิ้มหวาน

เสียงแตรรถดังเป็นสัญญาณ อ๊อดวิ่งขึ้นไปนั่งบนสองแถวสายคุ้นเคย "หล่มสัก - บ้านติ้ว" บนรถมีคุณยายกับตะกร้าผัก และชายวัยรุ่นยืนตากลมท้าแดดด้านหลัง รถเริ่มเคลื่อนออกไป อ๊อดเคี้ยวลูกชิ้นตุ้ย ๆ ไม่นานนักรถสองแถวก็พ้นออกจากโอบล้อมของตึกรามบ้านช่องในตลาดสู่ทุ่งใบยาสูบสองข้างทางและมีฉากหลังคือภูขายาวตั้งแต่เหนือจรดใต้

สายลมพุ่งเข้ามาปะทะหน้า ผมปลิวพลิ้วไสว อีกไม่ถึงกิโลก็ถึงบ้านแล้ว อ๊อดหันมองขึ้นบนเพดานหลังคารถหาปุ่มกดกริ่ง แต่เจ้ากรรม แทนที่จะเป็นปุ่มกดธรรมดาทั่วไป กลับกลายเป็นก้านทองเหลืองชี้เด่ออกมา ตามหลักการทางวิทยาศาสตร์ นี่แน่นอนคือตัวนำไฟฟ้า  หากไปแตะเมื่อไรไฟฟ้าก็แล่นเข้าสู่ร่างกายเรา

รถสองแถวแล่นผ่านหน้าบ้านอ๊อดไปโดยไม่คิดชะลอ

. . . . .

คำสั่ง : จงเขียนเรียงความเรื่อง "บ้านของฉัน"

     บ้านของผมมีสองชั้น สร้างด้วยปูนแต่ว่าชั้นบนมีพื้นเป็นไม้  บันไดบ้านก็เป็นไม้ แต่ว่าพื้นชั้นล่างไม้ได้เป็นไม้ แต่เป็นพื้นกระเบื้องสีขาว บ้านผมมีกันอยู่ห้าคน มีพ่อกับแม่ ผม เอ้ กับอิน
     ผมมีพี่ชายหนึ่งคน มันชอบแกล้งผมมากมันชื่อว่า เอ้ ผมกับมันตีกันหลายครั้งแล้ว เพราะมันชอบกวน และทุกครั้งที่ตีกันผมจะชนะ เพราะผมโกรธจริง ๆ ส่วนมันไม่โกรธ มันเลยมีพลังน้อยกว่าผม และมันก็ต้องแพ้แน่นอนถ้ามันไปกวนอินด้วย เราช่วยกันตีมันจนหมอบเหมือนจูดี้
     ผมมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อว่าอิน อินอยู่ ป.1/3 ห้องครูตุ้ยเหมือนกันที่ผมเคยอยู่ ปีนี้ผมอยู่ ป.2/6 กับครูแมวที่ดุร้ายมาก เพราะชอบตะโกนและก็ด่าเสียงดังมาก บางครั้งผมก็โดน เพราะผมชอบแคะจมูกแล้วเอาขี้มูกป้ายไว้ที่ใต้โต๊ะจนเปรอะ
     ที่บ้านของผมยังมีเจ้าจูดี้ ซึ่งเป็นหมาพันธุ์ดัลเมเชี่ยนผสมกับพันธุ์บ้าน แต่ตัวของมันก็ยังเป็นสีขาวและจุดสีดำเต็มตัวไปหมด จูดี้เป็นผู้หญิงที่ดี เป็นหมาที่ดีตัวหนึ่ง ผมรักจูดี้ และก็ชอบขี่มัน มีข้อเสียของจูดี้อย่างเดียวคือปากมันเหม็นเกินไป
     ตรงหน้าบ้านของเรามีสนามหญ้าที่มีสองด้าน สนามหญ้าด้านขวามีบ่อปลาด้วย ในนั้นมีปลาหางนกยูงอยู่ แต่น้ำในบ่อปลาก็ดำมากถ้าไปกวนน้ำเพราะข้างใต้เต็มไปด้วยเศษใบไม้เน่า ที่ร่วงลงมาจากต้นไม้ที่พ่อปลูกแล้วบรรจงตัดแต่งกิ่งให้ยื่นปกคลุมบ่อน้ำไม่ให้มันร้อนเกินไปจนน้ำแห้งไปหมด แม้ว่าเจ้าจูดี้จะชอบมาดื่มน้ำที่นี่บ่อย ๆ แต่น้ำก็ไม่เคยหมดเพราะพ่อจะเติมลงไปเวลาเย็นตอนที่เดินรดน้ำต้นไม้ นอกจากมีบ่อปลาเล็ก ๆ แล้วยังมีต้นสนเล็กด้วยสองต้น
     ทางเข้าบ้านของผมมีต้นเข็มปลูกเป็นขอบไว้อย่างดี มันเป็นสี่เหลี่ยมก็เพราะพ่อ กับผมเป็นคนตัดให้มันได้รูปทรง แต่เวลาตัดทีไรก็ต้องคันและเป็นผื่นไปทั้งตัวทุกทีไปด้วนขนบุ้ง ส่วนด้านซ้ายเป็นสนามหญ้าที่มีต้นมะม่วงต้นเดียวเท่านั้น เจ้าจูดี้ชอบไปนอนเล่นใต้ร่มมะม่วง ผมก็ไปนอนด้วยในบางครั้ง
     ส่วนหลังบ้านก็มีสวนมะม่วง มีต้นมะม่วงหกต้นด้วยกัน เมื่อก่อนมีเยอะกว่านี้แต่ต้องตัดทิ้งไปเพราะโตมากขึ้นมันก็เบียดกัน มะม่วงบางต้นก็เปรี้ยวมากจนปวดฟันบางต้นก็มันมันไม่เปรี้ยวซึ่งผมชอบมะม่วงมันมากกว่า นอกนั้นยังมีต้นมะพร้าวที่ข้างบ้าน พ่อเก็บมาผ่ากินน้ำมะพร้าวแล้วเอาเนื้ออ่อนเหมือนขี้มูกอินมากิน ผมก็ชอบกินเหมือนกัน
     บ้านผมยังมีต้นขนุนใหญ่อีกต้นหนึ่งซึ่งผมชอบปีนขึ้นไปเล่น เอ้กับอินก็ปีนขึ้นไปเหมือนกัน ไม่เคยมีใครตกลงมานอกจากเอ้ที่ตั้งใจกระโดดจากกิ่งเตี้ย ๆ มีรังนกกระจิบที่ทำจากเศษหญ้าแห้งบนนั้นด้วย แต่เราไม่ได้เอาลงมา ต้นขนุนมีผลที่ใหญ่และเยอะมากจนเรากินกันไม่หมด แม่เลยเอาไปให้ลุงเนยกับน้าดาด้วย

     สรุปแล้วบ้านเราอยู่กันห้าคนและมีหมาหนึ่งตัว มีนามหญ้าหน้าบ้านและบ้านของเรามีสองชั้นและมีอย่างอื่นอีกมากมาย

. . . . . . . . . .

รถสองแถวจอดลงสามแยกหน้าตลาดบ้านติ้วสุดสายเดินรถ ผู้คนกำลังเริ่มมาจ่ายตลาดเย็นอยู่พลุกพล่าน อ๊อดมองไปยังตรงข้ามฝั่นถนน ป้ายบอกทางชี้ทางซ้ายไปเขื่อนปากห้วยขอนแก่นทางขวาไปหล่มสัก 8 กิโลฯ

อ๊อดเริ่มออกเดินกลับทางเก่า หักลบตามป้ายก็ 5 กิโลฯคงถึงบ้านลุงเนย แม้จะไกลกว่านั้น แต่อ๊อดก็ต้องเดิน

อย่างไรก็ถึงแน่ แต่ไกล๊...ไกล

...

edit @ 2 Sep 2008 12:25:45 by ภัทร วีระ

edit @ 2 Sep 2008 12:27:07 by ภัทร วีระ