เรื่องสั้นๆ ประจำปี 2558

posted on 23 Jun 2015 23:53 by patrweera
(เรื่องเล่า)
ผมโดนแมวกัดมาเมื่อสองวันก่อนและดูเหมือนว่าผมจะเป็นพิษวิฬาร์บ้าเข้าซะแล้ว ดวงตาผมเริ่มเบลอ และปวดเยื่อสมอง แค่หันซ้ายขวาก็รู้สึกได้ถึงการกระเพื่อมของสมอง เมื่อสองวันก่อนผมเดินมาตามถนนแล้วเจอแมวตัวผู้สีทองที่หมอบทรงสฟิงซ์อย่างทรนงที่ใต้ตู้เติมเงินโทรศัพท์ ผมเอื้อมมือไปลูบคางมันทันทีมันงับข้อมือผมเข้า แผลไม่ร้ายแรงแค่พอมีเลือดหยดตามแนวข้อพับข้อมือ ผมไม่ได้ทำอะไรกับแผลโดยพิเศษ กลับมาห้องล้างน้ำถูสบู่นิดหน่อย แต่แล้วผมก็เป็นพิษวิฬารีบ้าคลั่งจนได้ ผมปวดหัวและเป็นไข้ หันหัวทีไรจะรู้สึกถึงการกระเพื่อมของสมอง ผมหงุดหงิดนิดหน่อยที่พบว่าตัวเองต้องตายในห้าหกวัน แต่ก็ไม่หงุดหงิดเท่าอาการรบกวนในปัจจุบันคือการเจ็บตามเยื่อสมองเวลามันกระเพื่อม ฉะนั้นผมทำหัวให้นิ่งที่สุด ไม่หันไปซ้ายขวาแรงๆ โรคพิษแมวทำให้ผมรู้สึกหนาวและต้องการความอบอุ่นจากตีนจำนวนมาก ผมเริ่มจับสั่น และจินตนาการของผมใฝ่ฝันถึงตีนจำนวนมากที่โอบล้อมตัวผม กระทุ้งลงมาที่ร่างกาย "ขอโทษๆ เอาเลยจ้า" ผมครางเพราะจับไข้ ความต้องการตีนมหาชนเป็นเรื่องที่เจ็บปวดเพราะเราไม่มีวันจะได้มา ผมจึงได้แต่กุมเม้าส์คอมด้วยความสั่นไหวเพื่อเปิดเฟซบุ๊คดูว่าใครโพสอะไรบ้าง ผมเจอสเตเตัสอันแรกว่า "จิ๊กกะดิกอายูนูฮา" คำนี้พิเศษมากแปลว่า ฉันเก่ง ฉันเป็นศาสดา และฉันอยากมีผัว สเตตัสนี้เป็นยาระงับอาการวอนตีนจำนวนมากของผมได้ดีมาก ทำให้ผมอยากได้อะไรสักอย่างที่มีความหมายจริงๆ มากกว่าตีน อย่างเช่น ฝาท่อระบายน้ำแบบตัวหนอน เป็นต้น
 

(เรื่องแต่ง)
วันนี้มีชาวพุทธคนไทยเปิดดูคลิปรายการทีวีเกาหลีหลายคน รายการนั้นล้อเลียนภาษาไทยและพระพุทธรูปกับพระสงฆ์ พระพุทธรูปที่เอาคนมาแสดงแทนโดนตัวละครพระสงฆ์ตบหัวพุ่ง

บางคนที่ได้ดูโกรธจนเอาของใช้เกาหลีไปเผาหน้าบ้านพร้อมโรยพริกเกลือสาปแช่ง
บางคนพิมพ์ด่าเกาหลีในอินเตอร์เน็ตอย่างคั่งแค้น
บางคนดูแล้วหัวเราะ
บางคนบรรลุธรรม

(บทกวี)
ในขณะที่เรากำลังปรึกษากันว่าใครที่ควรจะได้ถูกเราจับขึ้นตะแลงแกงบ้าง พวกเขา (ซึ่งจริงๆ ก็มีพวกเรา) กำลังทาสีผนังเป็นรูปสัตว์และลวดลายต่างๆ เราเห็นได้ชัดเจนว่าพวกเขาไม่ได้สนใจสิ่งที่เราพูดเลย เรากำลังจะจับคนขึ้นตะแลงแกงแท้ๆ แต่พวกเขายังทำรื่นเริงอยู่ได้ แน่ละที่ประชุมเริ่มปรึกษากันอย่างเอาเป็นเอาตายมากขึ้นว่าใครควรจะขึ้นตะแลงแกงเพิ่มอีก จากจำนวนสามพันแปดร้อยสิบหกคน เมื่อท่านอาวุโสเสนอพวกที่ทาสีทั้งหมดและทุกคนเห็นด้วยไม่เห็นด้วยบ้าง เสมียนนับจำนวนพวกทาสีรวมกันเข้าไปได้อีกแปดหมื่นคนรวมของเดิมก็มากโข แต่เราไม่ได้ร้อนรนแต่อย่างใด งานของเราคือการตัดสินว่าใครควรจะขึ้นตะแลงแกงแบบต่างๆ ที่เราคิดประดิษฐ์ไว้ให้ เช่น การตัดหัว การตัดกลางลำตัว หรือตัดอวัยวะทีละชิ้นส่วน มีเสียงบ่นมาว่าพวกที่ประชุมกันคือเราน่ะจะเลิกมาช่วยกันทาสีสักพักได้ไหม ใครบางคนในหมู่เราตะโกนไปว่าไม่มีวันซะละ เพราะการทาสีของพวกเธอคือความผิด เป็นการส่งตัวขึ้นตะแลงแกงไม่ต้องสงสัย สำหรับเราแล้วเรื่องจำนวนตะแลงแกงที่มีไม่พอทำให้เรากังวลนิดหน่อย ส่วนพวกเขานั้นกำแพงให้ทาสีก็มีน้อยลง ผมหลีกมานอนหลังกินอาหารเพื่อสงบจิตใจสักพัก ก่อนที่เราเริ่มทำการประหารผู้คนในตอนเย็น โดยเริ่มจากพวกทาสีก่อน คนแรกโดนตัดกลางตัว แต่ร่างสองท่อนก็ยังไปทำงานทาสีต่อ พวกเราหัวเราะอย่างงงงวย "แหม่ ...มันนี่โง่เหลือคณา" ท่านเมนเดลพูด แทนที่โดนตัดตัวแล้วจะสำนึก ยังจะทำตัวให้น่าจับขึ้นตะแลงแกงซ้ำอีก เราไปฉุดเอาร่างโง่ๆ ที่กำลังพยายามทาสีอย่างสะเปะสะปะมาตัดซ้ำ ทุกครั้งที่โดน มันก็ยังจะกลับไปทาสี ครั้งแล้วครั้งเล่า สุดท้าย เราตัดมันจนเหลืออะตอมหนึ่งอัน
 

(วรรณกรรม)
ฉันได้มาเจอเธออีกครั้งฉันดีใจมาก น้ำตาแทบไหล ขาสั้นจนยืนไม่อยู่ มันตื้นตันแน่นอกไปหมด ยังไม่ทันไรฉันก็โดนระเบิดขนาดหลายตันเข้าไปเต็มๆ ชิ้นส่วนของฉันกระเด็นไปคนละทิศละทาง นั่นยังเป็นของเล็กน้อย แม่ฉันเตือนฉันบ่อยๆ อย่าไปทำอะไรใครเขา ให้เอาใจเขามาใส่ใจเราเสมอ แต่สังคมทั่วไปก็ไม่ได้ฟังที่แม่ฉันพูดเท่าไหร่ แน่ล่ะ แม่เป็นแค่แม่ฉันไม่ได้เป็นแม่ของพวกเขาด้วย แต่ฉันก็คิดว่าแม่ของพวกเขาก็อาจจะพูดเหมือนแม่ของฉันก็ได้ แต่ฉันก็ไม่รู้ได้เลย ฉันรู้เพียงแต่ว่าพอเราออกจากบ้านมาทุกคนก็อัดระเบิดใส่กันไม่ยั้ง ฉันเป็นคนที่ถือสันโดษเล่นระเบิดมือกับทีเอ็นทีชะนวนสายไฟกากๆ บางทีก็จุดไม่ติดแต่เมื่อวานก็ระเบิดร้านก๋วยเตี๋ยวพังไปครึ่งร้าน ฉันภูมิใจเสมอที่ได้เอาคืนบ้าง ทั่วไปแล้วไม่ค่อยมีใครปาระเบิดโดนฉันเท่าไหร่เพราะพวกเขาขาดความชำนาญในการกะเวลาด้วยส่วนหนึ่ง และส่วนหนึ่งก็เพราะฉันมีรถมอเตอร์ไซค์สามารถขับหลบระเบิดได้ดี

แต่คราวนี้เป็นคราวซวยที่เจอกับของจริงเข้าให้ หลังจากที่โดนไปชุดใหญ่เธอก็ยิงขีปนาวุธพิสัยไกลติดตามฉันมาได้อีก ขนาดฉันอุตส่าห์ไปหลบหลังเมรุวัดทุ่ง ขีปนาวุธยังตามมาได้และฉันก็โดนระเบิดอีกตรงหลังเมรุนั่นเอง คำของแม่ดังขึ้นในหัวของฉันว่า "อย่าทำเค้า อย่าไปทำร้ายคนอื่น" ฉันเก็บเอาแขนขามาต่อใหม่แล้วทันใดระเบิดตอร์ปิโดบกก็สอยตูดฉันขณะที่กำลังเก็บกวาดความหวังมาต่อขึ้นใหม่ ระเบิดตอร์ปิโดบรอนซ์เงินไฮบริดได้ฉีกให้ร่างฉันกระจายออก ส่วนหัวลอยไปติดบนปล่องเมรุ "อยู่นั่นไงๆ" เธอชี้บอกแฟนหนุ่มซึ่งเป็นระเบิดตอร์ปิโดสามระดับเจ็ด เขาปล่อยตอร์ปิโด ชพค. กมส. และ สลน. มาใส่หัวฉันที่ปล่องเมรุลูกแล้วลูกเล่า แต่ด้วยแรงศรัทธาอันล้นเปี่ยมฉันนึกถึงคำของแม่ "อย่าไปทำเขา อย่าไปทำเขา" ระเบิดจำนวนมากมายที่เขายิงมาก็พลาดเป้าไปตลอดสามพันปีที่ระดมยิงนั้น

(วรรณกรรม)
พอฉันมีระเบิดมากมายฉันสามารถสั่งใครก็ได้รอบข้าง มานี่สิ เจ้าหนู กอดฉัน ไม่ไม่ พอแล้ว นวดขาฉันสิ ง่ายดายมากมาย เพราะใครๆ ก็ต้องการระเบิดไม่ว่าจะเป็นลูกเล็กลูกใหญ่ฉันมีรายรอบตัว เต็มในเสื้อโค้ท แรกๆ พอฉันร้องขออะไรกับผู้คนเขามักจะทำเฉยๆ พอฉันเปิดเสื้อแผ่ออกเท่านั้นแหละ แม่เอ๋ย แทบจะคลานเข่าเข้ามา ด้วยเหตุนี้ฉันจึงอยากจะนำเสนอสิ่งดีๆ นั่นคือระเบิดสำหรับท่านหญิงและท่านชายเพียงก้อนละสามร้อยบาท ระเบิดได้แรง หักเสาคอนกรีตได้อย่างไม่ต้องสงสัย โทรมาตอนนี้แถมฟรี ระเบิดแสนกลอีกสองลูกเอาไว้ทำความงงงวยสำหรับข้อบังคับต่างๆ สามารถนำไปวางไว้แล้วจะสามารถกลับออกมาจากแบบสอบถามได้อย่างง่ายดาย และสำหรับสิบสายแรก เอาไปเลย ระเบิดแห่งความรักภักดี ระเบิดแห่งแมวสมันยานามที่อ่อนไม่แข็งเป็นรูปทรงพอที่จะตั้งได้ ฉะนั้นเราแถมราวลวดสำหรับพาดมันอีก และเอาไว้ใช้เอนกประสงค์ ตากความเบื่อหน่าย ตากฉันนะวิ่งมาตั้งไกลได้หลายๆ ตัว และนอกจากนี้ยังมีของแถมอีกมากมายสำหรับท่านที่ได้รับสายโทรกลับ คำถามคือ ข้อกอไก่แน่นอน หากใครตอบได้จะได้รับบัตรท่องเที่ยวกับบริษัทเรื่อยๆ และสงบสุขจำกัด มอบชีวิตที่มีคนพร้อมจะยื่นมือเข้าสอดแทรกทุกอวัยวะของคุณตลอดเวลา อบอุ่นมั่นใจ เมื่อไปกับเรื่อยๆ และสงบสุข.
 
(เรื่องแต่ง) 
"ฉันจะเข้าชาร์จฉะจะแน่แก ฉันจะช้าดดดดแก" พร้อมจะเสียบเพื่อ ช้า-ฉะ-จะ เพื่อนได้ทุกเวลาคือศักยภาด(ศักยภาพ) ของอีน้องตุ้มมะลิ่งกิ้งก่อง ซึ่งเคยขึ้นดวลในสมรบูมีอันหลากหลาย ทั้งคาราเต้โด้ เทคอะวันโดและจูยะอิดสะซือ นั่นแน่ แทบไม่เชื่อเลยว่าใครจะสามารถทรนงองอาจได้ขนาดนั้น มาเจอฉันในสนามสุดท้าย สนามเพื่อนรัก ฉันทำงานที่กรมทางหลวง เป็นพนักงานเทหินร้อนๆลงไปเพื่อให้รถบดทับ หมายถึงทับหินน่ะนะ ไม่ใช่ทับชั้น ว่ามาเลยเจ้าเกลอคำท้าของแกคือ ... ค่าแรงฉันชั่วโมงละสี่สิบบาท ขอความเป็นธรรมจากแกด้วย เพราะแกขับรถคันใหญ่มาก ขอให้ฉันได้ร้องเพลงบ้างซ้ากเพลง ได้เลยพวกเอานี่ไป นมคาราเมลและค่าแรงขั้นต่ำประเทศเราเพื่อนรัก ประเทศของเราเองที่มีดอกไม้ ประตูแจกัน ความสว่างสดใส เอาไปเลยสำหรับการต้องดำดิ่งในห้วงยางมะตอยของแกเพื่อให้ฉันได้ขับแคมะรีไปเพื่อบดขยี่แตดพรีดี้ มารับไปเลยค่าแรงขั้นต่ำชั้วโมงละสองร้อยเพื่อนยาก แม่ฉันจะได้เลิกสวดมนต์ทุกเย็นเพื่อให้แกนอนหลับ แกสวดทุกวันว่าขอโทษชนชั้นล่าง ขอโทษชนชั้นล่าง ที่เราบดขยี้แกเหมือนหินบนพื้นถนนทุกวัน เราบดขยี้ด้วยแคมะรี ขออุทิศส่วนกุศลให้กับที่ชาร์จโทรศัพท์ และญาติฉันบางคนที่เป็นคนโรคจิตทำอะไรโง่ๆ ไปนอนให้รถบดทับ ทับชั้นเลย ความกากเดนจะได้หลอมรวมกับถนน ให้เธอได้เดินทางคมนาคมอย่างสะดวก ชั่งออกมาได้สามกิโล
 
 

(บทละคร)

หมอ - คุณคิดว่าไง
เกม - เธอบ้าไปแล้ว
หมอ - ทำไมล่ะ 
เกม - หมอคิดดูสิ วันๆ เธอพูดอะไรก็ไม่รู้ วิญญาณนกนางนวล ฉันเป็นอิเล็กตรอน ลมพัดผ่านครั้งเดียวตลอดกาล อัตตาของฉันคือสัญญา สัญญาอนัตตาหาใช่ฉัน คืออะไร? เธอไม่เคยพูด ไม่เคยสนใจเรื่องปรัชญาอะไรมาก่อน ไม่เคยสนใจวิทยาศาสตร์ หนังสือของผมเธอยังไม่อ่าน แต่สามเดือนมานี่เธอกลับมาพูดกับลมกับแล้ง พูดอะไรที่มันซับซ้อนอย่างที่ไม่เคยเป็น หมอครับ ผมว่าเธอต้องมีปัญหาแน่ ๆ 
หมอ - ปัญหา?
เกม - เธอเพี้ยนแล้วหมอ เธอเพี้ยนไปแล้ว
หมอ - คุณเกม คุณเป็นนักสื่อสารใช่ไหม
เกม - ... ใช่หมอ แต่ ... มันเกี่ยวอะไร
หมอ - คุณจำทฤษฎีสรรพสัญญะได้ใช่ไหม
เกม - ... ได้ครับ 
หมอ - มนุษย์เราเลือกสรรและประดิษฐ์ประดอยเก่งใช่ไหม โดยเฉพาะเพื่อการสื่อสาร
เกม - หมอจะบอกว่า...
หมอ - ครับ 
เกม - ...
หมอ - เธอกำลังสื่อสาร 
เกม - กับ...
หมอ - คุณ
เกม - ผม 
หมอ - คุณก็รู้ มันมีหลายอย่างที่พูดไม่ได้ หรือสื่อสารตรงๆ ไม่ได้ เราถูกเงื่อนไขทางสังคมหลายอย่างกีดกัน ปิดกั้น และสิ่งที่เธอกำลังทำไม่ใช่อะไรนอกจากกำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะสื่อสาร แต่ไม่ใช่กับอารมณ์ของคุณ ไม่ใช่ความหลง แต่เธอกำลังสื่อสารกับพุทธะ กับมโนธรรม กับความเป็นเหตุเป็นผลของคุณที่หลบซ่อนตัวอยู่ข้างในนั้น จากตัวอย่างประโยคที่คุณเขียนมาให้ผมดู ผมเห็นทันทีเลยว่าเธอกำลังกอดคุณ จูบคุณ ด้วยถ้อยคำอย่างอ่อนหวานและนุ่มนวลที่สุด ผมรู้ว่าเมื่อคุณไม่อยู่แถวๆ นั้นเธอก็ไม่ได้พูดกับลมกับแล้งหรอก
เกม - ทำไม ... ทำไมเธอต้องทำให้มันซับซ้อนอย่างนั้น
หมอ - เพราะ มันคือจูบลา มันจะธรรมดาไม่ได้ โดยเฉพาะสำหรับคุณ เธอรู้ดีกว่าการสื่อสารทั่วไปนอกจากจะไม่ทำให้คุณเข้าใจแล้ว คุณยังจะต่อต้านทุกวิถีทาง เธอจึงพยายามอย่างที่สุดในการประดิษฐ์ คิดค้น คัดสรร การสื่อสาร ที่ละเอียดละออ ประณีตสวยงาม เพื่อให้คุณตื่นอย่างลึกซึ้ง 
เกม - ไม่จริง หมอพูดเชี่ยไร หมอเพ้อเจ้อไปอีกคน
หมอ - หมอก็ไม่ได้รู้ไปหมดหรอก หมอแค่วิเคราะห์ตามที่หมอคิด หากเป็นหมอท่านอื่น เธออาจจะเป็นโรคประสาทอ่อนๆ หรือมีปัญหาทางจิตก็ได้ แต่สำหรับผม ไม่มีใครมีปัญหาทาง