เพื่อนถามว่า เข้าโรงพยาบาลเป็นยังไงบ้าง ผมเลยบอกว่าเออ ดีขึ้นแล้ว แล้วก็เล่าให้ฟังต่อว่า...
 
การ เข้า รพ ครั้งนี้ทำให้ได้รู้อะไรหลาย ๆ อย่าง รวมถึงวิธีการที่เขาจัดการกับคนที่อ้วกเป็นเลือดด้วย เขาเอาสายยางมาสอดเข้าไปทางรูจมูก ผช พยาบาลสอดอยู่สองครั้ง สอดไม่สำเร็จ ซึ่งกูน้ำตาไหลพรากด้วยความทรมาน เธอก็หันไปขอความช่วยเหลือจากพยาบาลรุ่นพี่พร้อมบริภาษว่ากูฝืน ไม่ยอมกลืนสายยาง ไม่ให้ความร่วมมือ อยากจะบอกเธอเหลือเกินว่า

...มี ที่ไหนที่นักโทษประหารที่ไหนบ้างจะอยากให้ใบมีดกิโยตินมันทื่อ ๆ ให้มันร่วงลงมาทุบคอมึงเล่น ๆ สามสี่รอบ แทนที่จะตัดให้ขาดในรอบเดียว ...

เอา ล่ะ พอครั้งที่สาม ก็เข้าไปเรียบร้อย ถึงกระเพาะ เขาก็เอาไซริงซ์ฉีดน้ำเกลืออัดเข้าไปแล้วมันก็รีเวิร์สย้อนกลับมาพร้อมคราบ เลือดสีคล้ำ รู้สึกเย็นวาบในท้องจ้วย ๆ พยาบาลหันมาพูดกับข้าพเจ้าว่า "เห็นไหม ๆ " ประมาณว่าดูสิคนไม่รักสุขภาพ คุณช่างสามานย์จริง ๆ เลย กูเลยทำหน้าเอือม สลด เพื่อให้เธอพอใจเธอจึงไม่กล่าวอะไรต่อ บริการล้างอัดฉีดกะเพาะต่อไป สักพักก็เอาถุงก๊อบแก๊บมาผูกปลายสายมัดเรียบร้อยเหมือนถุงแป๊บซี่กับหลอดดูด ขายตามรถเม ข้าพเจ้านึกว่าจะได้ถอด แต่ไอ้หลอดกับถุงที่ว่านั้นอยู่กับกูกว่าสามคืน เป็นบุคคลผู้มีหลอดกับถุงเป็นที่พึ่ง เวลากลืนน้ำลายกูรู้สึกเหมือนกลืนหินดินดาน ด้วยความขัดเคือง ดึกดื่นค่ำคืนเผลอนอนหลับทับสายยาง สายยางก็จะงัดโพรงฮูดังมึงให้เปิดอ้าขึ้นทำให้ร้าวรอนน้ำตาไหล

การ สวนจมูกทำให้รู้ด้วยว่ากล้ามเนื้อกระเพาะนั้นเป็นกล้ามเนื้ออินดี้ ไม่สามารถสั่งการตามอำเภอใจได้ เพราะเมื่อกูนอนดูทีวีอยู่เงียบ ๆ บ่ายวันที่สอง มันบีบตัวเอาของเหลวไหลออกมาทางสายยางโดยที่กูไม่รู้สึกถึงการเกร็งกล้าม เนื้อหรือการออกแรงกล้ามเนื้อเลย ทำให้รู้สึกพิศวงปนแปลก ๆ ว่าเหมือนกระเพาะไม่ใช่ของเราด้วย เหมือนมันเป็นสัตว์ตัวหนึ่งที่มาอาศัยในตัวกูซึ่งไม่ได้เชื่อฟังอะไร

และ เมื่อมันไม่เชื่อฟัง ไม่ได้อยู่ในอำนาจบังคับ มันจะบีบตัวตอนไหนจึงไม่รู้ได้เลย ตอนเย็นที่ญาติมาเยี่ยม ขณะที่กำลังพยายามสนทนากับญาติอย่างยากลำบาก พูดไม่ถนัดอย่างแรงเพราะติดท่อสายยาง จู่ๆ ของเหลวเหนียวหนืดสีข้นก็ไหลออกมาตามท่อพร้อมเสียงฟุด ๆ ๆ ย้อยหยดลงในถุงอย่างแช่มช้า ทิ้งสายหนืดค้นฟองฟอด ดูเหมือนกูทำตัวเสียมารยาทหยาบคายมากเลย แต่ตอนนั้นก็ไม่ได้อธิบายไปว่ากระเพาะอันนี้กูไม่ได้บังคับ เพราะฉะนั้นมันเสียมารยาทเอง กูเปล่าเสียมารยาท โอเค ถึงมันจะเป็นกระเพาะในตัวกูก็จริง แต่มันตัดสินใจอะไร ๆ ด้วยตัวเองได้ เพราะฉะนั้น มันก็เป็น ปัจเจกกระเพาะ ถ้ามันดันไปทำอะไรผิดกฎหมาย มันก็ต้องติดคุกโดยที่กูไม่ต้องรับผิดชอบด้วย เหมือนลูกที่ต้องติดคุกคนเดียว โดยที่พ่อแม่ไม่ต้องเข้าไปด้วย
 
ต้องเป็นยังงั้นแหละใช่ไหมล่ะ มึงว่า












...

Comment

Comment:

Tweet

confused smile ภาษาวิบัตินะบุ๊ค

#3 By (122.154.131.117|122.154.131.117) on 2014-02-18 00:18

confused smile ภาษาวิบัตินะบุ๊ค

#2 By (122.154.131.117|122.154.131.117) on 2014-02-18 00:17

คิดว่าตอนนี้คงสบายขึ้นเยอะแล้วเนอะ สู้ๆค่ะ

#1 By ปีก on 2013-08-09 09:04