ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

 

 

    อาการปวดเนื้อปวดตัว ปวดท้อง และปวดหัวมันรุมทึ้งเอาอารมณ์ของฉันบูดทั้งวัน ไม่รู้ว่าทำไมมันต้องสามัคคีชุมนุมมาปวดพร้อม ๆ กันในเวลานี้ นี่แหละนะ เกิดเป็นลูกผู้หญิง บางทีร่างกายก็บอบบางรับรู้อะไรได้รวดเร็วเกินไป อะไรนิดหน่อยก็ปวดอีกแล้ว นึกแล้วก็หงุดหหงิด โว้ย ! เย็ดแม่ง ทำไมต้องปวดอะไร สัส ๆ อย่างนี้ กระปุกยาพาราวางอยู่บนหัวเตียง จะแดกเข้าไปอีกดีไหม พึ่งแดกไปเมื่อสามชั่วโมงที่แล้ว นั่นมันเกินจำนวนที่ระบุไว้ต่อวันแล้ว เดี๋ยวจะเป็นอันตรายต่อตับ เชอะ ! ช่างแม่งของตับ เผื่อกินแล้วจะได้หลับได้นอนสักที ว่าแล้วก็ชัดไปอีก 2 เม็ด

    เฮ้ย กระดาษโน๊ตแปะไว้ที่จอคอม ฉันเขียนโน๊ตอะไรติดไว้วะ เอ้อ นึกออกแล้ว พรุ่งนี้ส่งงานออกแบบ ตายห่าแล้ว ยังไม่ได้ลงมือทำสักนิดเดียว จัดการเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อจะเผาให้เสร็จ โอ้ย แค่นี้ก็ลืมอีกแล้ว วันนี้น่าจะได้พักผ่อนให้เต็มที่แล้วทำไมต้องมานั่งทำงานออกแบบ แล้วจะคิดออกไหมเนี่ยให้ออกแบบใบปิดทางศาสนา เฮ้อ ! ทำไมต้องทางศาสนาด้วยนะ จะทำหัวข้อซีรี่ส์เกาหลีไม่ได้รึไง หรือหัวข้ออนิเมชั่นญี่ปุ่นก็ว่าไป แล้วอย่างนี้จะคิดออกไหมเนี่ย

    แล้วคอมฯทำไมบู๊ตเครื่องช้าอย่างนี้ รอเป็นนาทีแล้วนะเนี่ย เดี๋ยวพรุ่งนี้ให้ไอ้แมนมาแก้ให้ดีกว่า ให้มันมาล้างเครื่องให้เลย แล้วก็พามันไปเลี้ยงบะหมี่สักชาม ไอ้นี่มันเห็นแก่กินยิ่งกว่าอะไรดี ระหว่างที่รอเครื่องบู๊ตมาแกะกล่องรองเท้าลองสวมดูก่อนดีกว่า พึ่งซื้อมายังไม่ได้ลองกับชุดเดรสเขียวที่ซื้อมาเข้าชุดกันเลย ตั้งใจว่าจะใส่ไปอวดเพื่อนในงานบายเนียเดือนหน้า ดูแล้วเข้ากันดีเป็นกิ่งหยักกับใบหยก รองเท้าสีเขียว กางเกงขาสั้นสีดำ กับเสื้อสีเขียวอ่อนมีเชือกรัดตรงกลางเอาไว้ผูกเป็นโบว์ด้วย ทำไมน่ารักอย่างนี้นะ ฉันเองไม่ได้พูดมากไป ใคร ๆ เขาก็ว่ากันหลายคน ฮ่า ๆ แน่นอน แม้แต่ลูกเจ้าของหอยังแอบมองชายตาตามฉันกับส่งยิ้มให้ทุกที เราก็น่ารักใช่ย่อยนะเนี่ย

    ถ้าหนึ่งเห็นจะเป็นยังไงนะ แต่เขาไม่ค่อยอะไรหรอก พอถามว่าเป็นไง สวยไหมก็จะพูดเออออสักสองสามคำแล้วก็เสเปลี่ยนเรื่องไป ดีไม่ดีจะบ่นให้อีกว่าพึ่งซื้อเสื้อผ้าไปเมื่อวันจันทร์ ยังจะมาซื้ออีกแล้วในวันพุธ ก็จริงนะ ที่ซื้อเสื้อผ้าบ่อย แต่เสื้อผ้าน่ะเป็นสิ่งจำเป็นในการดำรงชีวิต เป็นปัจจัยสี่ ซื้อมาเก็บไว้ใส่ก็ไม่ได้เสียหายอะไร ดีกว่าเอาไปซื้อเหล้าซื้อบุหรี่อีก ขานั้นวันก่อนก็ไปอีกแล้ว ไปวันเว้นวันเลย เปลืองกว่าซื้อเสื้อผ้าเป็นไหน ๆ แล้วก็ไม่เห็นได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย วันไหนเมาหนัก ๆ ก็ไม่ยอมตื้นไปเรียนอีก บุหรี่ก็สูบวันละซอง ซองหนึ่งก็หกสิบบาท กินข้าวได้ตั้งสองจาน อย่างนี้มันน่าเสียดายเงินมากกว่าไหม

    ถ้าหนึ่งเผลอปริปากออกมาละก็ โดนสวนกลับไปเป็นชุดแน่ เตรียมการเอาไว้หมดแล้ว อย่ามาเถียงอะไรเด็ดขาด คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ด้วย แล้ววันนี้ก็เงียบหายไม่โทรมาเลย หายหัวไปทางไหนนะ บอกจะพาไปกินไอติมตั้งแต่ชาติที่แล้วก็ไม่พาไปสักที จะให้ทวงหรอ มันเหนื่อยทวงแล้ว ไม่พาไปก็ไปกินเองก็ได้ วันนี้ก็ซัดไปสามก้อน อร่อยจริง ๆ พูดถึงก็อยากได้อีกสักสองก้อน จะมีอะไรดีไปกว่าช็อคโกแลตกับสตรอเบอรรี่ ว้าว อยากกิน ๆ

    ตอนที่ขับมอ'ไซค์กลับมาจากตลาดคลองถม มีไอ้บ้าคนหนึ่งตะโกนด่าฉันด้วย มันบอกว่า "ทำไมมึงไม่เปิดไฟเลี้ยว" คิดแล้วเจ็บใจไม่หาย กะอีแค่จะเลี้ยวซ้ายเข้าซอยแค่นี้ไม่เห็นต้องเปิดไฟเลี้ยวเลย ฉันก็ขับของฉันอย่างนี้ทุกวัน ไม่เห็นมีใครเดือนร้อนอะไร มีแต่ไอ้บ้านั่นแหละ ตะโกนด่าฉันตรงทางแยกอย่างเดือดดาล มันไปหนักกะบาลพ่อมันมากนักหรือไงนะ ตะโกนว่าเสีย ๆ หาย ๆ คนแถวนั้นก็มองกันเป็นตาเดียว ทั้งอายทั้งโกรธมันสุด ๆ คิดแล้วแค้น คราวหน้าถ้าเจอนะ จะด่าคืนให้สาสมเลยทีเดียว หนอย บอกให้คนอื่นเปิดไฟเลี้ยว มันเองก็ยังไม่เปิดเลยแล้วยังจะมีหน้ามาด่าคนอื่นอีก ไอ้บ้าเอ้ย

    แอ๊ะ แล้วฉันเปิดคอมฯตั้งแต่เมื่อไรเนี่ย เปิดทำไมนะ .

    เออ ว่าแล้วก็เชคข่าวดาราก่อนดีกว่า เข้าไปที่เวบสยามดารา ว้ายตายแล้วสเตฟานเลิกกับฝนแล้ว สะใจจริง ฉันว่าแล้วว่าคู่นี้น่ะ ไม่สมกันเลยดูยังไงสเตฟานก็หล่อเลิศเลอเพอร์เฟคขนาดนั้น ดูน้ำฝนสิ แก่ก็แก่ ดำก็ดำ แถมหน้าอกยังเล็กนิดเดียว ไม่เห็นจะสวยหรือเซ็กซี่ตรงไหน จะว่าไปหนึ่งก็ไม่เข้ากันกับฉันเลย แหม ออกตัวอย่างน่าทุเรศเลยว่า "ผมเป็นอาร์ตนะ" แล้วยังไงทีนี้ อาร์ตไม่ต้องกินข้าวรึไง จะมาทำตัวเป็นมีอภิสิทธิ์เหนือคนธรรมดา ทำอย่างกับว่าอาร์ตเป็นผู้สร้างโลกอย่างนั้นหละ เชอะ คงคิดว่าตัวเองเท่นักหนาวัน ๆ แบกกล้องไปมาถ่ายหมาถ่ายแมวไปเรื่อย พอเจอสาวก็ทำเก๊ก ที่จริงแล้วแกมันก็ไอ้บ้ากามคนหนึ่งนี่แหละ ทำเป็นเขียนหนังสือเรื่องซ้งเรื่องสั้นถ่ายเอกสารเย็บเล่มขายสิบบาทยี่สิบบาทจองหองพองขนคิดว่าตัวเองเป็นนักเขียนใหญ่ จะพูดจาอะไรก็ให้มันดูลึกล้ำมีแง่คิดปรัชญาจริง ๆ แล้วไม่ได้มีแง่คิดอะไรหรอก แถมฟังไม่รู้เรื่อง คนพูดอะไรแบบนี้เค้าเรียกว่าเลอะเทอะแล้ว

    นี่เราเผลอตัวไปคบกับคนพรรนี้ได้ไงนะ คิดแล้วน่าหมั่นไส้ฉิบ หาเรื่องบอกเลิกกับมันซะดีกว่า คิดถึงรถมอ'ไซค์คันเน่า ๆ ของมันแล้วยังขยะแขยงไม่หาย เผลอไปซ้อนท้ายได้ไงวะ สู้ซีวิคของลูกชายเจ้าของหอก็ไม่ได้ แถมยังน่ารักดูดี ผิวก็ขาว ไม่ดำเป็นตอตะโกเหมือนไอ้หนึ่ง ที่สำคัญไม่ได้เป็น "อาร์ต" พระแสงของ้าวอะไรนั่นด้วย

    เฮ้ย ! นี่แผ่นโน๊ตอะไร ... ตายแล้วงานใบปิด ยังไม่ได้ทำเลย ส่งพรุ่งนี้แล้ว ช่างแม่งเถอะทำตอนนี้ก็คงไม่ทัน ส่งช้าไปสักวันคงถูกตัดสักสองสามคะแนน  โอ้ย ปวดหัวขึ้นมาตุบ ๆ ไม่ไหว ขอกินพาราอีกสักเม็ดแล้วไปนอนดีกว่า ไม่ทงไม่ทำมันละ มะรืนค่อยส่ง เซ็ง ๆ โว้ย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
แด่ ผู้หญิงที่น่ารักที่สุดในโลก
... 

 

 

 

edit @ 17 Jul 2009 17:40:04 by ภัทร วีระ

edit @ 17 Jul 2009 18:11:12 by ภัทร วีระ