ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

     ผมไม่ได้ป่วย ผมแค่อยากแปรงฟันสักหน่อย ในวันที่อากาศเย็นสบายอย่างนี้ น้ำท่าไม่จำเป็นต้องมาสัมผัสตัวผมหรอก อีกอย่างตัวผมก็สะอาดดีอยู่แล้วจะทำให้เปลืองน้ำโดยใช่เหตุหรือไร ผมแค่อยากแปรงฟังเท่านั้น ฟันผมก็ไม่ได้สกปรกอะไรมากมาย แค่อยากจะสูบบุหรี่ให้อร่อยลิ้นขึ้นมาเท่านั้นเอง การสูบบุหรี่หลังแปรงฟันนั้นให้รสชาติกลมกล่อมดี หลังจากนั้นผมก็จะไปหาอะไรกินสักหน่อย

     แล้วจากนั้นผมก็ต้องรีบกลับมาที่ห้องอันคับแคบอย่างรวดเร็ว เพราะผมต้องปวดอึขึ้นมาทันทีแน่ หลังจากกินข้าวเสร็จ เป็นอย่างนี้มานานตั้งแต่อายุ 15 ได้กระมัง ที่กินข้าวเสร็จแล้วต้องเข้าห้องน้ำทันที บางครั้ง กินข้าวไม่ทันหมดจานท้องก็ปั่นป่วนปรูดปราดขึ้นมาทันที บางครั้งก็รำคาญเหมือนกัน กินข้าวยังไม่ทันอิ่มเลย อยากจะกลั้นใจกินให้เสร็จก่อน แต่ทุกทีพลังฝ่ายต่ำจะชนะเสมอไป ไม่มีใครกล้าลองดีกับพลังฝ่ายต่ำหรอก ไม่ว่าใคร ครั้งหนึ่งในรถไฟใต้ดิน พลังฝ่ายต่ำมันจู่โจมเข้ามาอย่างฉับพลันรุนแรง ผมเกือบวิ่งออกมาจากสถานีรถไฟไม่ทัน คราวนั้นยังโชคดีที่อาการปวดจู๊ด ๆ มันอันตรธานไปตอนออกมาจากสถานีพอดี เพราะแถวนั้นก็ไม่มีสุขาให้พึ่งพาอย่างใด

     เมืองนี้เป็นเมืองที่แปลกประหลาดทีเดียว เมืองหลวงของประเทศเรา คนไม่ค่อยขับถ่ายกันหรือยังไงนะ ในสถานีรถไฟก็ไม่มีห้องน้ำ อย่างน้อยออกมาข้างนอกก็น่าจะมีไว้บ้าง ห้องน้ำน่ะเป็นตัวชี้วัดความเจริญของบ้านเมืองอย่างหนึ่งเลย แต่หายากเต็มทีที่เมืองหลวง กว่าจะเจอห้องน้ำต้องเดินเป็นกิโลอย่างนั้นมันไม่ไหวนะ อาจจะมีคนพ่ายแพ้ต่อพลังฝ่ายต่ำได้ง่าย ๆ วันดีคืนดีถ้ามีกลิ่นตุ ๆ ในรถไฟใต้ดินละก็ ไม่ต้องสงสัยว่าเพื่อนร่วมทางของเราได้พ่ายแพ้มันเสียแล้ว เรามาสวดขอพรให้เขากัน ต่อผู้ที่เจอกับความโหดร้ายของพลังงานภายใน ขอให้เขาเอาตัวรอดไปได้จนถึงเคหสถานอันเป็นสุข

     การที่ผมคุยโทรศัพท์คนเดียวก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ใคร ๆ จะมาตัดสินว่าผมป่วยได้ แหม นักกีฬายังต้องซ้อมเลยถ้าอยากจะชนะ ถ้าได้ลงแข่งแล้วใครจะอยากแพ้ล่ะ จริงไหม  ไม่งั้นจะแข่งให้เมื่อยตุ้มหรอ ฉะนั้นก็ต้องซ้อมเอาความมั่นใจ

     "หมูอ้วนจ๋า... คิดถึงตะเองน้า..."
     "อ้วนนนนน... กินข้าวยัง... อย่าลืมกินนะคะ เดี๋ยวไม่มีแรงคิดถึงเค้าน้า..."
     "ตะเอง เค้าจะกลับบ้านละนะ อยากกินอะไรวันนี้ เค้าจะได้ซื้อเข้าไปให้นะ"

     นี่ไง ซ้อมไว้ ๆ คนเราเคยพลาดมาแล้วจะมาเฉื่อยชาปัญญาอ่อนอยู่ได้ไงจริงไหมครับ นี่แหละ ก็เลยมาอธิบายให้ฟัง ร่างกายคนเรามันก็วูบวาบ ๆ บางครั้งบางคราว ก็เป็นเรื่องธรรมชาติของมัน จะเกร็งบ้าง หงิกงอไปบ้าง เรื่องพวกนี้ไม่มีปัญหา หยอดน้ำมันเครื่องเข้าไปสักหน่อยก็โอเคแล้วล่ะ

     ก็เลยมาบอกไว้...

    ผมไม่ได้ป่วย.

edit @ 29 May 2009 22:08:10 by ภัทร วีระ