ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

 

    ดูจะเป็นเรื่องที่น่าขบขันอยู่ที่ฉันต้องเขียนเรียงความตามหัวข้องข้างบนนี้ ซึ่งฉันนึกไม่ออกเลยว่า ความรักและมิตรภาพจะไปเกี่ยวโยงกับตะวันออกอย่างไรได้ แต่ไม่เป็นไร ฉันจะพยายามไล่เลียงไปทีละเล็กละน้อยเพื่อหยั่งความหมายที่แท้ของ”ตะวันออก”ในที่นี้

    ตะวันออกเป็นชื่อทิศหนึ่งซึ่งตะวันจะโผล่พ้นของฟ้าจากทิศนั้น ซึ่งแน่นอนว่าตรงข้ามกับทิศตะวันตก อันนี้ใครก็คงทราบดี ความหมายต่อมาคงหมายถึง สิ่งที่ไม่ใช่ตะวันตก ก็คือตะวันออก โลกแบ่งแยกออกเป็น 2 ซีกใหญ่ คือซีกตะวันตกซึ่งรวมเอาทวีปยุโรป อเมริกา และแอฟริกาเอาไว้ ส่วนอีกฝั่งซีกโลกตะวันออก ก็คือทวีปเอเชียรวมถึงเกาะออสเตรเลียอันไพศาลด้วย
    ฉันนึกถึงสิ่งที่ตะวันออกเป็นกัน ฉันนึกถึงวันเด้อร์เกิร์ล ดงบังชิงกิ นึกถึงอูทาดะ ฮิคารุ เฉินหลง หงจินเป่า ซูฉี และจาพนม ไม่รู้ว่าชื่อพวกนี้มันผุดมาจากไหน แต่อย่างน้อยคนเหล่านี้เป็นภาพของคนตะวันออกที่ฉันนึกได้ทันที (โดยไม่ได้ตริตรองอย่างถี่ถ้วน) ชื่อเหล่านี้ทำให้ฉันหัวเสียว่าสมองของฉัน เปลืองพื้นที่กับการจดจำสิ่งที่ไร้ความจำเป็นมากเกินไป
    ฉะนั้นฉันจึงลองใหม่ นึกถึงตะวันออกในทางอื่น ๆ บ้าง ภาพบะหมี่ ติ๋มซำ ราเมน ก๋วยจั๊บ ก๋วยเตี๋ยว ทยอยกันผุดพรายออกมา น่าแปลกใจอีกแล้วที่วัฒนธรรมการกินที่ครอบงำฉันมันช่างเป็นตะวันออกอะไรปานนั้น นี้อาจเป็นผลจากวันนี้ฉันได้ทานอาหารมื้อเดียว ฉันไม่อยากจะทนนั่งเขียนเรียงความอันเลื่อนลอยนี้ต่อไป อยากจะลุกไปต้มราเมนสักชาม
    แต่ในเมื่อเรียงความชิ้นนี้ยังไม่สมบูรณ์ ฉันจะเลิกเขียนไม่ได้ ไม่ใช่เพราะเงินรางวัลหรือความเด่นดังอะไรหรอก ฉันเพียงอยากจะเชื่อมโยงให้ได้ว่า  ตะวันออก ความรัก และมิตรภาพมันจะเชื่อมโยงกันได้อย่างไร ในสมองกันกลวงเปล่าเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้
    เมื่อวานฉันได้เจอคนจีนคนหนึ่ง ผิวขาวน่ารักมาก เขาเข้ามาส่งงานในห้องพักครู นี่ก็ได้ที่อาจเป็นสัญลักษณ์ของความเป็นตะวันออกที่ดี ผิวเหลือง ๆ ของชาวตะวันออก นัยน์ตาตีบ ๆ มองดูก็สวยน่ารักดี ธรรมดาที่หนุ่มไทยวัยฉกรรจ์อย่างฉันต้องเหลียวมอง ตอนสมัยประถมยังจำได้ว่าฉันแอบชอบเพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่ง เธอมีพ่อเหมือนกันกับฉัน แต่เธอเรียกว่า “ป๊า” เธอมีย่าเหมือนกัน แต่ดันเรียกว่า “อาม่า” ฉันแปลกใจเล็กน้อยในตอนนั้น ต่อมาฉันจึงเข้าใจว่า บรรพบุรุษของเธอมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ มาอยู่ด้วยกันกับเราชาวไทย
    ไม่แน่ว่าบรรพบุรุของฉันอาจจะมาจากที่อื่นก็ได้ เพราะดูแล้วฉันกับคนหลวงพระบางในหนังก็ไม่ได้แตกต่างอะไรกันนัก ฉันคล้ายกับคนลาวหลวงพระบางกว่าคนที่กรุงเทพด้วยซ้ำไป ฉันรู้สึกดีเหมือนกัน นึกเล่น ๆ ว่า บรรพบุรุษฉันอาจจะเป็นคนลาวก็ได้ ฉันจึงอยากรู้ว่าฉันมาจากไหนที่แดนตะวันออกนี้ เมื่อเติบโตมาอีกช่วงฉันก็หลงรักผู้หญิงคนหนึ่งเข้าอย่างจัง สงสัยตงิด ๆ ว่าเธอคงเป็นคนไทยเชื่อสายจีน แต่พอได้สอบถามแล้วกลับกลายเป็นว่าเธอเป็นคนญวน ฉันตื่นเต้นมาก ไม่นึกไม่ฝันมากก่อนว่า คนเชื้อสายญวนจะน่ารักปานนี้ และฉันก็แอบอิจฉาเธอด้วยที่รู้ว่าเธอมาจากที่ไหน ฉันอยากรู้มากขึ้นทวีคูณว่าฉันจะเกี่ยวข้องอะไรกับหลวงพระบางอย่างที่คิดไว้หรือไม่ หรือไม่แน่ บรรพบุรุษของฉันอาจจะมาไกลกว่านั้นก็เป็นได้ เพราะลูกลุงของฉันหน้าตามันเหมือนเรนสิ้นดี
    นอกจากความสงสัยว่าใครที่ฉันรู้จักมาจากที่ไหนกันแน่ ฉันยังเฝ้าสังเกตเพื่อนรอบข้างและคอยซักถามเสมอ น่าแปลกที่ฉันมีอคติกับคนที่มาจากบางที่ เป็นเพราะมีใครบางคนเคยปลูกฝังเศษสวะเหล่านั้นเข้าไปในหัวของฉัน แต่พักหลังฉันเริ่มจัดการลบมันทิ้งออกไปทีละอย่าง จนเหลือแต่เพียงคำว่าคนเท่านั้น ซึ่งเหมาะสมที่เราจะมองเพื่อนร่วมโลกได้อย่างสงบสุข และเปี่ยมด้วยสันติ เมื่อใดก็ตามที่มีคำว่า คนไทย คนเขมร คนพม่า ฉันก็ยังหลีกเลี่ยงอคติที่ตามมาไม่ได้เลย ฉันหวังว่าวันหนึ่งฉันจะลบมันออกไปให้หมดได้ เพราะฉันเคยทำได้มาแล้ว ด้วยที่ฉันหัดมองในแง่ดีของเขา
    ตอนเด็ก ๆ จริง ๆ แล้วฉันไม่ยักจะชอบคนเจ๊กคนจีนเท่าไร เพราะรู้สึกหมั่นไส้อิจฉาที่คนจีนรวยกว่าบ้านของฉันซะอีก แต่พอฉันโตขึ้นฉันก็ได้เข้าใจว่า คนจีนเขาชอบเก็บหอมรอมริบ ไม่ได้ไปปล้นใครเอาซึ่งหน้ามา และคนจีนก็เป็นคนตระหนี่ บางครั้งเพื่อนของฉันชอบบ่นให้ฟังว่า อาป๊าขี้เหนียวมาก ฉันก็รู้สึกว่าฉันโชคดีกว่าเขาบ้างในบางเรื่อง แต่อย่างไรก็ตาม เรื่องเหล่านี้ก็ดูจะไร้สาระไปเสียสิ้นเพราะเพื่อนของฉันเป็นคนที่จริงใจคนหนึ่ง นั่นเพียงพอแล้วสำหรับมิตรภาพ อ่า นั่นไงคำว่ามิตรภาพโผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ฉันรู้สึกยินดีอย่างยิ่ง
    ฉันเริ่มลบอคติบ้าบอนั่นออกไปจากเพื่อน ๆ ของฉันทีละน้อย ฉะนั้นเอง ทางที่ดีฉันควรมีเพื่อนที่มาจากทุกที่ในแดนตะวันออกนี้ ตอนนั้นขอบเขตของฉันคงกว้างไกลกว่านี้มาก และฉันจะรู้สึกเป็นสุขและอิสรเสรีมากยิ่งขึ้น ฉันจะไปที่โซล ปักกิ่ง โตเกียว ฮานอย หลวงพระบาง และพนมเปญ เพื่อทักทายเพื่อน ๆ มากมายที่ฉันหามาได้ ฉันจะชวนพวกเขามานั่งรวมกันแล้วพูดคนละภาษาไปเลย แรก ๆ คงจะงงกันเป็นไก่ตาแตก แต่ไม่นานฉันคงจะพูดได้ทุกภาษาในแดนตะวันออกแม้จะพูดได้พองู ๆ ปลา ๆ ก็เถอะ ฉันก็จะไปทุกที่ได้อย่างไม่เกร็งอีกละ เพราะการท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่ฉันชอบ ลองดูสิว่า แต่ละที่ในแดนตะวันออกมันสวยงามน่าไปเที่ยวขนาดไหน แค่ฉันได้ดูในรูปภาพก็สวยงามมากแล้ว ถ้าได้ไปจริง ๆ คงจะสุดยอด คิดไว้ว่ามีเงินเยอะ ๆ ฉันจะปลูกบ้านไว้หลาย ๆ ที่ในดินแดนตะวันออกแห่งนี้ ไม่ได้เอาไว้ลี้ภัยการเมืองนะ เอาไว้พักผ่อนชมความงามที่แตกต่างกันไปในแต่ละที่ตั้งหากล่ะ
    อย่างตอนแรกที่ฉันบอกไป คนที่อยู่ในประเทศไทยก็สืบเชื้อสายมาจากที่อื่น ๆ ในแถบนี้มากมาย คำว่าไทย ลาว จีน เขมร เวียดนาม ญี่ปุ่น เกาหลี จากกรณีจะผิดไหมถ้าฉันจะแนะนำว่า เราควรพูดรวมเป็นคำว่า “คนตะวันออก” ให้มากขึ้น นอกจากจะทำให้รู้สึกดีเป็นอย่างยิ่งแล้ว ยังจะช่วยเสริมความรักในความเป็นเราอีกด้วย นั่นไง คำว่าความรักโผล่มาแล้ว ช่างน่ายินดี
    ฉันไม่มีนโยบายอะไรที่เลิศหรูไปมากกว่าอยากจะสนับสนุนให้ทุกท่านคบหาเพื่อนชาวตะวันออกของเราให้มากขึ้น เพราะบางทีถ้ามีธุระจำเป็นต้องไปในที่ไกล ๆ เพื่อนอาจช่วยท่านในยามขับขันได้ มากกว่านั้นฉันอยากสนับสนุนให้จีบเพื่อนคนตะวันออกกันให้มากขึ้น เพื่อเป็นการพัฒนายีนของเราให้ดีขึ้นไปอีก อาจส่งผลทำให้บริษัทครีมบำรุงผิวเจ๊งบ๊งไปหมดก็ได้ เพราะคนตะวันออกผิวพรรณดีกันทั้งนั้น (ไม่ได้คิดไปเองนะ)
    อย่างไรก็ตามตอนนี้ฉันอยู่ในที่ที่ใกล้ชิดกับเพื่อนคนตะวันออกอย่างมาก แต่ก็ไม่ได้สนใจทำการคบค้าสมาคมอะไรเท่าไร ไม่ใช่เพราะฉันมีอัคติอะไรหรอก เพียงแต่ว่าฉันเป็นคนขี้อายไปหน่อย ภาษาเพื่อน ๆ ฉันก็พอพูดได้ไม่กี่คำ ฉะนั้น ขอแนะนำให้เพื่อนชาวต่างชาติทักทายฉันบ้าง เผื่อเราจะได้รู้จักกันมากขึ้น ซึ่งเป็นสิ่งที่ดีแน่นอน มีเพื่อนเยอะไม่เห็นเสียหายตรงไหน ทุกท่านคงคิดเช่นกันจริงไหม หนีฮ่าว ๆ
    ฉันพอเข้าใจแล้วว่า ข้อความสามข้อความนี้ “ตะวันออก ความรัก และมิตรภาพ” มันเป็นส่วนประกอบเล็ก ๆ ที่เชื่อมโยงกันได้ไม่ยาก เพียงแต่เรามีความรักในความสงบสุขเสรี และรำรึกถึงความเป็นเพื่อนร่วมเชื้อสายหลากหลายที่สายลมแดนตะวันออกพัดพาเรามาอยู่ร่วมกัน
    สุดท้ายฉันไม่ได้หวังอะไรมากไปกว่าการได้เบอร์โทรนิสิตจีนสักคนในเร็ว ๆ นี้ เพื่อนัดทานข้าวสักมื้อ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

edit @ 29 Jan 2009 17:27:38 by ภัทร วีระ