ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

ฉบับที่ ๑

เรียนคุณแนน
 
คุณแนนเคยเขียนจดหมายไหม คงเคยสักครั้งสินะ แล้วครั้งสุดท้ายหละครับ เมื่อไร จำได้หรือเปล่า จดหมายหนะมันดีน้า ถึงแม้ว่ายุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วก็เถอะ จดหมายที่เคยเป็นกระดาษ ก็กลายเป็นจดหมายแบบนามธรรม ไม่มีคอม ไม่มีเน็ต ก็ไม่มีจดหมาย อย่างเช่นฉบับนี้เป็นต้น แต่ก็ไม่แน่หรอกนะ ถ้าวันหนึ่งระบบอินเตอร์เน็ตมันถูกยุบไป เราอาจจะกลับมาใช้ปี้น้อย*ส่งหากันเหมือนเดิม ดีเหมือนกัน ปี้น้อยทำให้รู้สึกว่าอะไร ๆ มันมีตัวตนจริง ๆ ไม่ใช่เรื่องหลอกกันเล่น ๆ หนะนะ
 
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจดหมายจากดินแดนใดสักแห่งจะเป็นเรื่องหลอกกันเล่น ๆ นะครับ มันเป็นจดหมายจริง ๆ จากดินแดนใดสักแห่งจริง ๆ อย่าถามเลยว่าดินแดนใดสักแห่งนี่มันอยู่ที่ตรงไหนของโลกใบนี้ มันเป็นทุก ๆ ที่ที่เราอยู่ ที่คุณแนนอยู่นั้นแหละ แต่ว่ามันซ้อนทับกับโลกของเรา วิธีเดินทางไปดินแดนใดสักแห่งก็ไม่ต้องนั่งรถโดยสาร หรือขึ้นเครื่องบิน แต่ใช้วิธีประหลาด ของท่านผู้เฒ่าคือท่านบอกว่า ...
 
ต้องมีสิ่งที่เรียกว่า "ความรัก" ดูเป็นเรื่องเหลือเชื่อปนน้ำเน่าเนาะ แต่มันก็เป็นอย่างนั้นจริง ๆ ถ้าอยากมาเที่ยวที่ดินแดนใดสักแห่งก็มีความรัก ส่วนไอ้การมีความรักนี่ต้องทำอย่างไรหนะหรอ อันนี้ผมไม่รู้นะ ผมไม่เคยมีเหมือนกัน เพราะท่านผู้เฒ่าบอกไว้ว่า ผมหนะโดนสาบให้ไม่มีความรัก ไม่มีหัวใจ จนกว่าจะเจอองค์หญิงผู้ปลดปล่อย ซึ่งอยู่ที่ดินแดนใดสักแห่ง 2 เรื่องมันก็เลยยุ่งยากไปอีกหละทีนี้ ว่าไอ้ดินแดนใดสักแห่ง 2 นี่มันอยู่หลืบไหนของง่ามเท้าแมลงปีกแข็ง หรืออยู่บนกระดองเต่าพันปีที่ชื่อตุตุ หรือว่าอยู่บนปลายหนวดตัววอลลัสสีเงิน ดินแดนใดสักแห่ง 2 ยังเป็นปริศนาสำหรับผม แล้วพอมีดินแดนใดสักแห่ง 2 ก็ทำให้อดคิดต่อไปไม่ได้ว่า อาจจะมีดินแดนใดสักแห่ง 3,4,5 ... อีกต่อไปเรื่อย ๆ ไม่มีที่สิ้นสุด ผมเลยเนือย ๆ แล้วหละ ถ้าจะได้เจอเดี๋ยวก็คงจะเจอกันเองแหละ ไม่เจอเจ้าองค์หญิงด๋อยนี่ก็ไม่ยักกะตาย แค่เดินตัวเอียง ๆ เท่านั้นเอง ซึ่งก็ชินแล้ว
 
สำหรับคุณแนนผู้ได้รับจดหมายจากดินแดนใดสักแห่ง ก็ไม่ต้องตกใจ หรือสงสัยว่าดินแดนใดสักแห่งหมายเลขที่เท่าไร เราไม่มีรางวัลอะไรจะให้ หรือไม่มีคำถามให้ส่งชิงโชค ทองคำหรือรถอิแต๋นอะไรทั้งนั้น ผมในฐานะผู้ใหญ่บ้านดินแดนใดสักแห่ง ซึ่งร้างไร้ผู้คนมานานนมขอเชิญคุณแนนมาเที่ยวที่ดินแดนใดสักแห่ง ฟรี โดยไม่ต้องมีความรักตามที่ท่านผู้เฒ่าบอกเอาไว้เลย อาฮ่า สนใจไหมครับ หรือถ้ายังไม่อยากมาเที่ยวก็ไม่เป็นไร กรุณาส่งจดหมายกลับมาหาเราเพื่อบอกว่า ยังไม่ว่าง หรือติดการงาน ติดธุระอยู่ก็ได้ ผมผู้ใหญ่บ้านดินแดนใดสักแห่ง ไม่ได้รีบร้อนอะไร และยินดีต้อนรับเสมอ เพราะคุณแนนเป็นคนพิเศษสำหรับดินแดนใดสักแห่งอยู่แล้ว และระหว่างนี้ ผมมีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับดินแดนใดสักแห่งจะมาเล่าให้ฟังไปพลาง ๆ ก่อน แต่ฉบับนี้คงต้องของยุติไว้เพียงเท่านี้ก่อนนะครับ มีขี้มูกมากมายที่รอการแคะอยู่
 
ด้วยความเคารพ
จากดินแดนใดสักแห่ง

-----------------------------------------------------------------------------------

ฉบับที่ ๒

เรียน คุณแนน
 
      ดินแดนใดสักแห่งขอทักทายท่านอีกครั้งด้วยความยินดี แต่จะเป็นการรบกวนเกินไปไหมที่จะถามว่า จดหมายไปถึงท่านหรือเปล่า เพราะเรายังไม่ได้รับจดหมายตอบกลับแต่ประการใด หรืออาจเกิดข้อผิดพลาดใด ๆ ขึ้น ข้อผิดพลาดนี้จำเป็น ต้องได้รับการแก้ไข เพราะมีผลสำคัญต่อดินแดนใดสักแห่ง ซึ่งกำลังถูกพิจารณาให้ยุบทิ้งไปเสีย ด้วยมีคนยื่นมติเห็นว่า ดินแดนใดสักแห่งเป็นดินแดนที่สิ้นเปลืองเกินไป เพราะมีพื้นที่มากมาย แต่ก็ไม่สามารถรับประชากรเพิ่มได้ น่าจะโอนไปให้ ดินแดนใดสักแห่ง 8 ซึ่งยังต้องการพื้นที่อีก สำหรับประชากรที่เพิ่มขึ้น
 
     ต้องขอโทษที่ต้องทำร้อนรนขนาดนี้ ผม ผู้ใหญ่บ้านดินแดนใดสักแห่ง ก็เข้าใจท่านที่ยื่นเรื่องดี และดูสมเหตุสมผลอยู่ที่จะให้ยุบดินแดนใดสักแห่งทิ้งไป แต่ใจผมเล่าจะอยากยุบไม่ ก็อุตสาห์อยู่เฝ้ามานานนม เรื่องตำแหน่งนั้นมันก็ไม่หนักหนาเท่าไรหรอก เพราะถ้ายุบดินแดนใดสักแห่งจริง ๆ ละก็ ผมก็ต้องได้ย้ายไปดินแดนใดสักแห่งสักแห่งนั่นแหละ อาจจะได้เป็นผู้ช่วย ภารโรง อะไรก็ตาม แต่ใจจริง ๆ โดนยุบไป ก็ตั้งใจจะออกนั่นแหละ จะย้ายไปโลกความจริง ไปขายผัดไทหอยทอด
 
     ทางดินแดนใดสักแห่งยังยินดีต้อนรับคุณแนนเสมอ จนกว่ามติยุบดินแดนใดสักแห่งจะผ่านสภา
 
ด้วยความเคารพ
จากดินแดนใดสักแห่ง

-----------------------------------------------------------------------------------

ฉบับที่ ๓

เรียนคุณแนน
 
     ดินแดนใดสักแห่งคงต้องพบจุดจบแน่แล้วครานี้ เพราะมติจากสภาว่าด้วยการยุบดินแดนใดสักแห่งผ่านเป็นเอกฉันท์ว่าโดนยุบแน่ ๆ มีการจัดงานเลี้ยงขึ้นมาโดยผมเอง เชิญแขกมาคนหนึ่งคือผมเอง และดำเนินรายการโดยผมเอง เต้นรำโดยผมเอง เปิดเพลงโดยผมเอง และเก็บกวาดโดยผมเอง เป็นงานเลี้ยงที่สนุกไม่หยอก
 
     ผมจะย้ายไปอยู่ที่โลกความจริงแล้วละครับ เราอาจบังเอิญเจอกันในวันใดวันหนึ่ง ซึ่งวันนั้นเอง เป็นวันที่สภาจะให้ผมได้กลับมาที่ดินแดนใดสักแห่งอีกครั้งเพื่อมาอยู่ถาวรกับคุณแนน ซึ่งคุณแนนไม่ต้องปฏิเสธเลยว่าอยากมาหรือไม่แล้วทีนี้ เป็นไฟต์บังคับทีเดียว เป็นการมาแบบไม่ทันตั้งตัวทำนองนั้น ไม่ต้องซีเรียสถ้าได้เจอกันจริง ๆ คุณแนนก็จะอยากมาอยู่กับผมเองแหละ 55 เหมือนหลงตัวเอง แต่พูดจริง
 
    สำหรับจดหมายฉบับนี้ที่ส่งจากดินแดนใดสักแห่งคงเป็นฉบับสุดท้ายแล้ว ขอบคุณคุณแนนที่กรุณาตอบรับ หวังว่าคงจะเจอกันที่โลกความจริง แล้ววันนั้นเราก็จะมาอยู่ที่นี่อีกครั้งด้วยกัน อย่างเปรมปรีดิ์
 
    เพราะคุณแนน คือองค์หญิงผู้ปลดปล่อย นั่นเอง
 
 
ด้วยความเคารพ
ดินแดนใดสักแห่ง

*ภาษาอีสาน แปลว่า กระดาษข้อความแผ่นเล็ก ๆ 

...

edit @ 10 Aug 2008 04:16:04 by ภัทร วีระ