ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

ที่รัก...
ก่อนฟ้าสางฉันได้ยินเสียงครวญครางแว่วมาตามสายลม
หวังว่านั่นคงจะไม่ใช่เสียงของเธอนะ ที่รัก ฟังวังเวงใจ หวังว่าฉันคงจะหูแว่วไปเอง ...

เสียงร่ำลาแว่วมาก่อนฟ้าสาง
กระทบกลางทางระหว่างใจ
หวั่นสะเทือนถึงสิ่งที่เคลื่อนไหว
ในหนทางมืดดำ

เพียงความเคลื่อนไหว
ที่เคยพาหัวใจชื่นช่ำ
ไม่นานนับกลับระกำ
เป็นเพราะความระยำอะไร

ความสุขผ่านไปดั่งสายลม
พอจะโหมก็รุนแรงแล้วมอดไหม้
ซากกิเลสเศษขี้เถ้ายังกรุ่นไฟ
รอเชื้อใหม่เข้าเติมเสริมราคี

ฉันมาแค่บอก บอกเธอว่า
ถ้าเธอหวังสิ่งใดในโลกนี้
จงวางมันลงในทันที
แล้วหลบลี้หนีมันให้ห่างไกล

วันหนึ่งเธอจะเข้าใจที่ฉันบอก
เธอจะหลอกตัวเองอย่างไรได้
ดีหรือชั่ว มัวหรือใส ใจกับกาย
ซึ่งประกอบความหมายเป็นตัวตน

แสร้งรักแท้นักจักต้องเจ็บ
ดังคมเล็บกรีดข่วนทุกขุมขน
รักห่าบ้าอะไร ! นั่นทุกข์ทน
ขุดค้นคว้าหาอะไรจะได้เจอ

รอหน่อยที่รัก สักวันมี
สิ่งดี ๆ ที่รออยู่เสมอ
หรือจะจมกามกิจที่ปรนเปรอ
แล้วละเมอบ้าบอไปไกล

นั่นหรือเธอว่า "สรณะ"
แล้วแอะอะบอกว่า ใช่ ๆ
ตกอยู่หลุมพรางระหว่างใจ
แล้วจะทำอย่างไรหละทีนี้

ก่อนฟ้าสางฉันจะบอกเธอ ที่รัก...
นั่นปรักหักพังและกองขี้ !
ถูกเงาดำทาบทับ โอ้ ! อัปรีย์
จงฉุดใจดวงนี้ขึ้นมาเถิด

แด่เพื่อนของฉัน...
ผู้เป็นเพื่อนร่วมทุกข์
เกิด แก่ เจ็บ ตาย