กลับไปที่โลก
posted on 01 Apr 2008 09:43 by patrweera
บางอักษรบนแป้นพิมพ์ของผม กดใม่ใด้(สระใอ ใม้มะลายคือหนึ่งในนั้น)
เพราะฉะนั้นฝ่ายพิสูจน์อักษร อย่าพึ่งต่อว่า (ฮา)
ผมมีเรื่องจะเล่าให้ฟัง จะบอกว่ามันเป็นนิทานใด้ใหมนะ
ผมกำลังจะกลับใปที่โลก...
ตอนนี้ใม่ค่อยมีใครอยู่โลกกันแล้วละ เค้าต่างพากันใปอยู่ที่ดาวอื่นกัน ดวงดาวในท้องฟ้าที่เราเคยใด้แต่จ้องมองจากบนพื้นโลก ในตอนนี้เราจะใปที่ดาวดวงใหนก็ใด้ ในจักรวาล เราพบประตูกาลเวลา อย่างที่โดราเอม่อนเคยควักออกมาจากกระเป๋าหน้าท้อง
แล้วก็พากันจากโลกใป ทิ้งโลกเอาใว้ข้างหลัง โลกที่ตอนนี้เต็มใปด้วยขยะและมลพิษ พูดอย่างตรงๆว่าโลกของเราตอนนี้เน่ามาก เน่าจริงๆ ด้วยฝีมือของพวกเราทั้งหลาย ตลอดเวลาที่อารยธรรมของเราใด้ก่อกำเนิดจวบจนบัดนี้
ใม่มีสัตว์ป่าหลงเหลือเมื่อใม่มีป่า ใม่มีทุ่งหญ้าหรือแม้แต่วัชพืชต้นเล็กๆ ใม่มีนกบินบนท้องฟ้า มีเพียงกองขยะน้อยใหญ่กองสลับซ้อนกันใปสุดลูกหูลูกตา มองจากใกลๆบางทีสับสนว่ามันเป็นกองขยะหรือภูเขากันแน่(พอสำเพาก็พัง)
ผมลัดเลาะเดินใปตามกองขยะ มียานทิ้งขยะขนาดใหญ่ประมาณสนามฟุตบอลบินข้ามหัวใปสองสามลำ ...
ผมปีนขึ้นใปบนกองขยะแล้วนั่งชมพระอาทิตย์ตก มันยังสวยเหมือนเดิม เหมือนวันนี้แหละ วันที่คุณใด้อ่านข้อความเหล่านี้ ท้องฟ้ากลายเป็นสีแสด เมฆเป็นริ้วสีเทาบางๆเหมือนใครเอาพู่กันมาแต้มใว้ ขาดก็แต่นกบินเท่านั้นละ
สวยจริงๆ ผมกลับมาที่นี้ก็เพราะอยากชมพระอาทิตย์อัสดงที่โคตรสวยจับใจ
แม้แต่ยานทิ้งขยะ ก็ใม่มีคนขับ ...
เหงาฉิบหาย แต่นี่มันโลกนี่นะ
.
.
.
โลกของผม
.10 ส.ค. 50