ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

 ชีวิตมันจะมีอะไรมากมายไปกว่านี้ กว่าที่สุทินได้โงหัวขึ้นมา ล้างหน้าล้างขี้ตา ในเวลาบ่ายแก่ๆของวัน ปวดหัวหนึบเพราะเมาค้าง ที่เป็นอาการประจำ ไม่มีวันไหนที่สุทินไม่ดื่ม และไม่มีวันที่จะไม่เมา ไม่มีวันอีกแล้วที่จะกระโดดขึ้นมาจากขวดเหล้า
 แสงแดดสาดกระทบม่านสีชมพู ม่านกระจายสีชมพูฉาบทุกสิ่งที่อยู่ในห้อง หนังสือธรรมมะวางระแกะระกะข้างทีวีบนโต๊ะยาว ๆ ที่รกปด้วยซองบุหรี่ ถุงพลาสติก ถุงขนมสาระพัด
 พอล้างหน้าเสร็จ เขานั่งลงที่หน้าคอมพิวเตอร์ หยิบหนังสือธรรมมะมาอ่าน ที่พึ่งสุดท้ายของสุทินคือพระธรรม อ่านแล้วปลง จิตใจสงบร่มเย็นระลึกถึงความตายอยู่เสมอ สังขารก็แค่นั้นสิ่งไม่เที่ยงหาสาระไม่ได้ จิตก็พอกันวุ่นวายมัวแต่หาอะไรมาปรุงแต่ง
 สุทินพึ่งรู้ชัดเมื่อวานนี้เอง
 สุทินเป็นเอดส์
 หลังจากที่เธอผอมซูบลงในระยะหลัง ๆ มานี่เองทำให้สุทินตะหงิด ๆ ใจว่าเธอต้องเป็นอะไรสักอย่าง สุทินเองก็ยังไม่กล้าคิดไปไกล ไกลจนใกล้ดินแดนแห่งความตายที่น่ากลัว แต่เธอก็ยังแดกเหล้าไม่หยุดหย่อน ที่ร้านประจำ กับชายคนใดคนหนึ่งในแต่ละวัน ไม่ซ้ำกัน เธอเป็นคนที่น่ารัก ริมฝีปากบางๆ คางเรียวๆ ดวงตาเย้ายวนของเธอ มองทีไร สุทินก็ยังอยากจะร่วมสังวาสกับเธอ หาท่าใหม่ๆ ที่จัญไรแบบที่จินตนาการกันไม่ออก เอากันจนโลกสลายไม่สนใจห่าเหวอะไรทั้งนั้น
 ตั้งแต่ตอนเรียนมัธยมปลายด้วยกัน เขาพบเธอครั้งแรกก็ได้แต่แอบหลงไหลในตัวเธอ เวลาผ่านล่วงไป เธอเป็นดั่งคนสาธารณะที่ไอ้เหี้ยคนในจะพาไปทำระยำตำบอนที่ไหนก็ไป ครั้งหนึ่งมีคนเล่าว่าเธอเย้อกับพี่แด็กมอหกที่ห้องน้ำอาคารพละ เย้อกันตั้งแต่พักเที่ยงจนเย็น จนไอ้รุ่นพี่ระยำนั้นเดินไม่ไหว จนขาสั้นระริก หน้าเหลือง อ่อนเปลี้ยไปทั้งร่าง มันว่าเธอเป็นคนทำทุกอย่างเสร็จสรรพ ความเร้าร้อนร่านกระสันต์ของเธอ ทำให้ใครต่อใครตกอยู่ในวังวนแห่งกาม เคลิ้มเคลิบหลงไหล ไฝ่หาหอนเห่ารอคอย ข่าวคาวของเธอครั้งแล้วครั้งเล่าเข้าไปในโสตประสาท จดจำสัญญาไว้ทุกทีที่นึกเพียง เขาอยากขอให้เธอเวียนมาบรรจบกับเขาบ้างในสักวัน
 แล้ววันนั้นก็มาถึง เมื่อสุทินได้เล่นดนตรีในผับที่ดังที่สุดในจังหวัด สาวนักเที่ยวอย่างเธอมีหรือจะพลาด สถานที่อโคจรแห่งนั้นเป็นเหมือนบ้านหลังที่สอง ที่ที่เธอจะไปอ่อยหนุ่มๆมากินได้วันละคนสองคนอย่างไม่ขาด พอสุทินได้เป็นนักดนตรีที่นี่ เธอก็เริ่มสนใจเขาในทันที โดยไม่ต้องเอื้อนเอ่ยคำหวานตอหลดตอแหลใดๆ เขาก็ได้มาอยู่ในห้องหอของเธอ ให้เธอขัดจรวดให้ด้วยปาก อย่างกับเด็กดูดกินไอศกรีมอย่างเอร็ดอร่อย
 ...
 สามสี่เดือนแล้วที่เธอหายตัวไป ข่าวลือเรื่องเธอเป็นเอดส์ก็หนาหูขึ้น ไอ้แจ็คเพื่อนสนิทก็เล่าให้เขาฟังอย่างสนุกปาก เขาได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ
 "กูว่าแล้วไหมละ ร่านดีนัก แดกผู้ชายวันละสามสี่คน ติดเอดส์จนได้"

 เขาขับมอ'ไซค์ออกไปส่งจดหมายหาคนที่บ้าน ข้อความที่เรียบเรียงแจ้งข่าวการติดโรคร้ายถูกยัดใส่ซองปิดแสตมป์ เขาว่าจะเลยไปกินก๋วยเตี๋ยวปลาต่อเลย ท้องว่างพอดี พอขับถึงหน้าปากซอยเสียงแตรรถบรรทุกดังลั่นหูแทบแตก รถผ่านหน้าเขาไป แม่งจะรีบไปดูใจป้ามันรึไงก็ไม่รู้ ขนาดเขตชุมชนยังขับเร็วขนาดนี้
 ช่วงนี้เขาคิดถึงความตายมากเป็นพิเศษ ชีวิตหลังความตายจะเป็นอย่างไรบ้าง ก็คงจะมีจินตนาการไม่กี่แบบ เท่าที่รู้มา ถ้าตามศาสนาพุทธเขาจะต้องตกนรกชดใช้กรรมที่เขาทำ ไฟในแดนนรกอันร้อนรุ่ม ถูกอาวุธของเหล่าผู้คุมสาระพัดตั้งแต่ หอก ดาบ มีด ขอ สว่าน ขวาน ไขขวง แชลง เลื่อย (เดี๋ยวนี้อาจจะเป็นเลื่อยยนต์) อะไรอีกมากมายรุม ทึ้ง ถอง แทง จาม จวก จิ้ม ชอน ไช ให้เจ็บปวดทรมานแสนสาหัส อยู่ไม่ได้แต่ก็ตายไม่เป็นนานชั่วกัลปวสาน
 แต่ถ้ามันไม่เป็นอย่างนั้นหละ ถ้าเกิดตายแล้วสูญนี่สิ เขาว่าน่ากลัวกว่ากันเยอะ เยอะกว่าตกนรกหมกไหม้เสียอีกหนะ ความหวังความหมายอะไรก็สุด ดับลงตรงนั้นหนะนะ เขาขยาดกับความตายแบบ จบไปเฉย ๆ ไม่มีวิญญาณ ไม่มีอะไรสักอย่าง จะไปเป็นวิญญาณเร่ร่อนก็ไม่ได้ จะอยู่ใช้กรรมในนรกก็ไม่ได้ เผื่อว่าตอนกลับมาเกิดจะแอบไม่กินน้ำลืมความจำ จะได้เอาอะไรๆมาเล่าให้คนฟังอีกได้ ว่าชาติก่อนทำอะไร เกมส์ออนไลน์มันมันส์ขนาดไหน และยูทิวบ์มันดียังไง
 เขาพึ่งรู้เมื่อวานนี้เองว่าเขาเป็นเอดส์ หมองงกับท่าทีของเขานิดหน่อยที่พอหมอบอกว่าเสียใจด้วย เขาก็ตบเข่าฉาดอย่างแรง
 "กูว่าแล้ว กูกะแล้ว ซื้อหวยกูต้องรวยไปแล้ว"
 มันก็ไม่น่าจะแปลกตรงไหนเขาคิด  เขาไปเอากับเธอ เธอเป็นเอดส์ เขาก็ติดเอดส์ หมอบอกว่าถ้าดูแลร่างกายดี ๆ เลิกกินเหล้าสูบบุหรี่ หันมาออกกำลังกายก็น่าจะใช้ชีวิตได้ยืนยาวอยู่ เดี๋ยวนี้ยาต้านไวรัสดี ๆ ก็มี ยื้อไว้ได้นาน ไม่เหมือนสมัยก่อน
 เขาหย่อนจดหมายลงตู้ที่หน้าไปรษณีย์ ห่างจากห้องพักของเขาไม่เท่าไหร่ นึกขึ้นได้ว่าลืมปิดคอมพิวเตอร์ ช่วงนี้เขาขี้หลงขี้ลืมบ่อยมากแล้วตอนที่เปิดจะเปิดคอมทำไมก็ไม่รู้เปิดมาก็ไม่ได้ทำอะไร เขาเลี้ยวรถกลับไปถึงหน้าปากซอยคนก็มุงกันเต็มไปหมด ปิดปากซอยเสียแล้ว เขาหันไปถามใครก็ไม่มีใครตอบว่าเกิดอะไรขึ้น เขาเลยแหวกคนเข้าไปดู
 ร่างของเขานอนหัวแบะอยู่กลางวงนั้นเอง
 ...

...
 "กูว่าแล้ว"  สุทินร้องออกมาอย่างดังพร้อมตบเข่าฉาด

... 

edit @ 17 Jan 2008 13:55:27 by ภัทร วีระ