ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

     "เธอควรจะวาดให้มันเล็กกว่านี้นะ" คุณครูตะนอยบอกเด็กชายบวร(บวน)ที่กำลังใช้สีเทียนละเลงลงบนกระดาษอย่างเมามัน เขาระบายเกินออกไปนอกกระดาษเปื้อนโต๊ะ คุณครูไม่ว่าอะไรอีก เพราะมีข้อตกลงกันก่อนหน้านี้แล้ว หากเด็กชายบวรละเมิดก็ช่างปะไร ท้ายคาบเรียนคงได้เห็นดีกันอย่างแน่นอน
     เสียงกริ่งหมดคาบดังขึ้น คุณครูฟาดไม้ลงบนโต๊ะทีหนึ่งอย่างแรงจนเด็กหญิงสะดุ้ง
     "เอ้า ใครวาดเสร็จแล้ว เอางานมาส่ง ใครวาดยังไม่เสร็จยกมือขึ้นสิ" ครูตวาด แผดเสียงสูง
     "หนูค่ะ" เด็กหญิงยกมือขวายืดสุดแขน วันนี้เป็นวันแรกของการเรียน เธอพึ่งย้ายมา
     คุณครูเรียกให้เธอเดินออกมา พอเธอเดินมายังไม่ทันถึงดี ไม่เรียวก็ระรัวไปตามขาตามแขน เธอกระโดดไปมาด้วยความเจ็บแปลบ ครูก็ยังรัวอยู่อย่างนั้น ถ้าลองฟังเสียงอย่างจำแนก นอกจากเสียงเด็กหญิงร้องระงม จะได้ยินเสียงคำรามของคุณครูในซอกกระเดือก
     "เธอรู้มั้ย เธอมันตัวทำลายศิลปะ" มือยังแสดงวงแก่วงของไม้เรียวต่อเนื่อง
     "แว๊ก ๆ"
     "อย่าร้อง นี่มันยังน้อยไป"
     "หนูจะฟ้องยมบาล" มือน้อยปาดน้ำตาบนเนินแก้ม
     "เด็กริจำม์(ระยำ)"

     มุมห้องพลันมีเปลวเพลิงลุกขึ้น เสียงโหยหวนอย่างหมาเดือนสิบดังอื้ออึง เกิดช่องเชื่อมมิติใส่กระทิโปะน้ำแข็ง แผ่ขยายวงออก ชายร่างใหญ่ผิวตัวสีแดง มีเขายาวโง้ง นุ่งดิ๊กกี้สามส่วนลายพรางเขียว ไม่สวมเสื้อ ในมือขวาถือปืนระบบออโต้กระบอกใหญ่สีเงินวาววับ เดินข้ามออกมาจากช่องนั้น

     "ใครเรียกชั้น" เสียงของเขามีซ้ำตามกึกก้อง คุณครูเงื้อมมือฟาดไม้ไปที่อ้ายถึกนั้น
     "บ้ำ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ  ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆๆๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ   ๆ   ๆ ๆๆๆ ๆ  ๆๆๆ ๆ ๆ ๆๆๆๆๆๆๆ" ไม่ทันคาดคิด(ใครคิด?) ร่างของคุณครูก็เป็นรูกลวงโบ๋สามารถส่องทะลุได้ เลือดกระจายเปอะเต็มกระดานดำ เด็กหญิงหลับตาปี๋ แล้วค่อยแง้มเปลือกตา พอเห็นภาพคุณครูข้างหน้าอย่างนั้นก็พลันหัวเราะร่า อารมณ์ดี ทั้งที่เลืดและเศษเนื้อก็เปรอะเต็มหน้าและเสื้อของเธอ 
     คุณครูไม่ได้ล้มลงแต่อย่างใด ยังยืนกะพริบตาปริบๆอยู่อย่างนั้น พ่อหนุ่มถึกตัวแดงถอดซองบรรจุกระสุนออกยัดใส่กระเป๋าแล้วใส่อันใหม่ ชักที่เลื่อน(Slide)แล้วเล็งมาที่หัวคุณครู
     "ปุ๋งๆๆๆๆๆๆๆ"
     "ปืนอะไรเจ๋งจริง แรงชะมัด" เด็กชายบวรร้องขณะที่หัวคุณครูหายไปเสียแล้ว ไอ้ถึกพยายามกอบร่างที่เหลือของคุณครูโยนเข้าไปทางช่องประตูมิติ

     "เอ้า เด็กๆ มีใครสนใจไปเที่ยวกับชั้นไม๊"  เด็กๆทุกคนกระโดดทั้งร้องเย้วๆ เพียงไอ้แดงถึกกวักมือเท่านั้น เด็กก็กระโดดตามเข้าไปในช่องนั้น ครบทุกคนแล้วประตูก็ปิดลง ห้องเรียนเงียบสนิท ไม่มีเสียงอะไรเลย

     ไม่มีใครอยู่ในห้องเรียนเลย.

...

edit @ 27 Nov 2007 12:11:54 by ภัทร วีระ

edit @ 27 Nov 2007 12:15:46 by ภัทร วีระ

edit @ 29 Nov 2007 09:07:25 by ภัทร วีระ