ฟุ้งซ่าน(2) : ปล่อยวางปลอม
posted on 26 Nov 2007 14:37 by patrweeraอากาศหนาวเย็นมีลมพัดทำให้ความทรงจำเก่าๆถูกปลุกขึ้นมาอีกครั้ง ผมนึกถึงตัวเองในเวลาที่ผ่านมา เหมือนฝัน มันไม่น่าเกิดขึ้นได้ ตอนนี้ผมอยู่ที่นี่ พิมพ์ข้อความเหล่านี้ อย่างไม่มีเหตุผลหรือความจำเป็น
ลมหนาวทำให้ผมย้อนกลับไปมองอดีตของตัวเอง พร้อมสำรวจกำพืด (ผมอาจใช้คำไม่ตรงความหมาย เพราะความคะนองในสำนวน กรุณาเปิดพจนานุกรมตรวจสอบดู) คิดแล้วหน้าขบขันปนสมเพช เหมือนที่ผมจ้องแต่จะสมเพชคนอื่น แท้จริงแล้วผมเองน่าสมเพชกว่าใคร คนที่ลืมตัวเหมือนวัวลืมตีน
คงเป็นเพราะกราฟชีวิตมันออกจะชันเกินไปทำให้ปรับตัวไม่ค่อยทัน การปรับตัวสู่สภาวะปกติ คือ มองเห็นอะไรตามจริง(อย่างน้อยที่สุดก็บิดเบือนน้อยที่สุด) ทำได้ยากมาก จึงเกิดความคิดแบบสุดขั้ว ผมดึงตัวตนของผมขึ้นไปบนยอดกราฟ
ลมหนาวพัดมาเตือนผมว่าความคิดแบบนี้มันสุ่มเสี่ยงต่อความผิดหวังถึงขั้นอาจเกิดการล่มสลายของจริต หากผมพลาดตกลงมาจากยอดกราฟ แม้ตอนนี้ก็ยังไม่แน่ว่าจะรักษาให้คงอยู่ได้อีกนานเท่าใด หากวันใดวันหนึ่งต่อมจริยธรรมแตก ผมก็ต้องกลายเป็นโรคทางประสาทแบบคุ้มดีคุ้มร้าย อธิบายตามทฤษฎีจิตวิเคราะห์ของฟรอยด์ ก็คือ Ego แตก ส่วนที่มาควบคุม ถ้าไม่สันดานดิบ(Id) ก็จะเป็น สำนึกจริยธรรมเกินเหตุ (SuperEgo)
ความคิดที่ลอบทำร้ายผมอยู่เนืองๆคือ "ความปล่อยวางปลอม" มาจากความคิดที่ว่าผมไม่สนใจอะไร ผมเป็นคนปล่อยวาง เช่น ผมไม่สนใจนะว่าเงินจะมีไม่มีผมปล่อยวาง ผมไม่สนใจว่าใครจะแคร์ผมหรือไม่ ผมปล่อยวาง ผู้คนคาดหวังต่อผมอย่างไรหรือไม่ ผมปล่อยวาง มีใครสนใจสิ่งที่ผมพยายามทำหรือไม่ ผมปล่อยวาง
แต่เนื่องจากมันเป็นปล่อยวางปลอม มันจึงสร้างการยืดมั่นถือมั่นคขึ้นมาอีกชั้นหนึ่งที่เหนียวแน่นกว่าเดิมคือ ถือมั่นอย่างแน่นว่า ผมเป็นคนปล่อยวาง หรือ ผมยึดมั่นถือมั่นว่าผมไม่ยึดมั่นถือมั่น ซึ่งนำความอ้างว้างเจ็บปวดมาสู่ผม แบบที่หาสาเหตุไม่ได้ หนักกว่าการยึดมั่นสามัญทั่วไป
การซ้อนทับของความคิดอย่างนี้ทำให้ผมสับสนบ่อยครั้งอย่างไม่ทราบสาเหตุ พฤติกรรมที่แสดงออกกับจิตใต้สำนึกจึงตรงกันข้ามเพราะมีตัวแปรที่มาเปลี่ยนคือ ความคิดปล่อยวางปลอม จนนำมาซึ่งความหลงไหลในความไร้เหตุผล ซับซ้อน ยุ่งยาก และความไม่เกี่ยวข้องกัน
อย่างเช่น " มึงจะไปไหนวันนี้"
ตอบ " อร่อยดี" เป็นต้น
เป็นภัยและอันตรายอย่างยิ่งสำหรับจิต ผมคงต้องหาเวลาให้ตัวเองมาขึ้น อยู่นิ่งๆสักพัก ก่อนที่จะสูญเสียทักษะการสื่อสารกับคนรอบข้างไปเสียก่อน
ขอขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านนะครับ รักษาสุขภาพให้ดีในฤดูที่อากาศหนาวเย็น แล้วพบกันใหม่ครับ
Tags: ego, id, mad, suffer4 Comments
#1 By so ทรุด so เซ on 2007-11-26 14:42