ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

อืม แก่บ้างก็ดีเหมือนกันแหะ

คนมันแก่ ก็คือแก่ นะคุณหลาน
เหี่ยวหนังยาน เคลื่อนกายไม่ค่อยไหว
แม้จะแก่ แต่ความรู้ เพิ่มพูนมาตามวัย
จะทิ้งตน ทิ้งตัวไป ก็เสียดาย

รอยตีนกา เท่ากับขด ในสมอง
ความจองหอง เท่ากับผม ที่หลุดหาย
ปากพูดจ้อ ด่าทอเด็ก อยู่ร่ำไป
สุดท้าย โดนถอนหงอก ก็เท่าดี

เห็นสาวๆ นุ่งน้อย ห่มน้อย
ไอ้ตัวจ้อย ก็ยังคึก สินี่
เห็นเหล้ายา บุหรี่ ประดามี
ก็อยากพี้ อยากดื่ม เรื่อยๆไป

ถึงจะแก่ แล้วไงล่ะคุณหลาน
แม้จะยานก็ยังคงสู้ไหว
จะดื่มกิน เที่ยวด่า เรื่อยๆไป
ก็แล้วไง วันนี้ ข้ายังคง คงกระพัน

เฮ้อ! แต่งได้เท่านี้แหละจ้า
แม้ข้าน้อยจะยังแก่ไม่มาก แต่ก็แก่แล้วอ่ะนะ ยิ่งได้เห็นอะไรมากขึ้นยิ่งเอาพันธะมาแบกไว้เยอะมากมาย แล้วก็ยากที่จะปล่อยสิ่งเหล่านั้นลง

ไม่อยากปบกไปจนตายเลย แต่กลัวจะเป็นอย่างนั้น

ปล. เขียนกลอนต่อได้เท่านี้ล่ะจ้า...

แก่แก่แก่ ใครว่าแก่ ช่างหัวเขา
ย้ำตัวเรา ให้รู้เรา อ่อนเยาว์หนา
เยาว์ความรู้ เยาว์ประสบการณ์ เยาว์วิชา
แล้วเร่งหา ความรู้ คู่ตนเอง

แหม อยากจะเม้นท์เป็นกลอนกะเค้าบ้าง แต่มิอาจอ่ะ...ชอบอันนี้อ่านแล้วมันดูขลังดี

แก่ แก่ความคิดใช่จิตใจ
อ่อน อ่อนที่วัยใช่ใบหน้า
อย่า ประกวดดวดแข่งแย่งราคา
อวด อัตตาบ้าบอฉันขอเลย