ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

นักดาราศาสตร์ขององการนาซ่ายืนเอามือล้วงกระเป๋าเก๊กอยู่คนเดียวเงียบๆในห้วงริ้วรอยทางผ่านของความฝันในใจ ผมไม่ได้ทักทายพูดคุยกับเขามานานแล้ว ด้วยปัจจัยหลายๆอย่างทั้งระบบการศึกษาในไทยไม่ค่อยได้เปิดโอกาสให้เขาเผยตัวมาทำหน้าที่ของเขาสักทีหรือแม้กระทั่งในวงสุรา น้อยครั้งมากที่เขาจะได้บรรยายความรู้เกี่ยวกับดวงดาวและจักรวาล

หนังสือดาราศาสตร์กว่ายี่สิบเล่มที่ผมเจียดค่าขนมซื้อมาแล้วเพียรอ่านจนหมดทุกเล่มคือที่มาของเขา เด็กประถมคนหนึ่งไม่จำเป็นเลยที่ต้องมีความรู้เกี่ยวกับเอกภพมากขนาดนั้น แต่เขาก็มีสิทธิที่จะรู้ เมื่อเขาอยากรู้

ชายนักดาราศาสตร์ยังอยู่ที่นั้น แต่ดูค่อยๆเลือนลางไปอย่างช้าๆ

ผิดกับมือกลองคนนั้นที่ได้มีโอกาสพบกันอยู่เสมอ เพื่อนเก่าแก่ที่เจอกันหลังจากนักดาราศาสตร์คนนั้นห่างหายออกไป เขาก็มาเติมเต็ม บ่อยครั้งที่เขาได้มีโอกาสวาดไม้ส่งจังหวะท่วงทำลองขับกล่อมผู้ฟังทั้งในผับ ลานเบียร์ หรือกับเพื่อนนักเรียนมาแล้ว ทุกวันนี้เขาก็ยังแวะเวียนมาเยี่ยมเยียนอยู่บ่อยๆ เขาเป็นคนที่ทุ่มเทและหลงไหลในศิลปะมากในสายตาของผม แต่เสียอยู่ตรงที่ว่าขี้เหล้าไปหน่อย ประมาณว่าถ้าเหล้าไม่เข้าปากแล้วข้อมือจะแข็งไม่อ่อนพริ้ว น้ำหนักการตีกลองก็จะฟังดูทื่อ ๆ ไม่รื่นหูเท่าไร

อาจารย์ก็อีกคนหนึ่งที่ผ่านมาทักบ่อยๆ ท่านเป็นคนที่น่าเคารพนับถืออย่างอาจารย์แต่ไม่ถือตัว บ่อยครั้งที่ผมได้คุยกับอาจารย์ ผมพาท่านมาแนะนำกับเพื่อน ท่านก็ร่วมวงด้วยกัน ท่านมีประสบการณ์ความรู้ดีๆอะไรท่านก็จะเอามาสั่งสอนเล่าสู่ เพื่อนผมบางคนไม่ทราบว่าท่านเป็นอาจารย์ พูดจาลามปามไม่มีสำมาคารวะ ท่านก็ไม่ถือโทษแต่อย่างใด รอยยิ้มยังปรากฏที่หน้าของท่านด้วยความเอ็นดู

และเขา เพื่อนใหม่คนล่าสุดของผม พ่อนักเขียนใส้แห้ง ผมแนะนำเขาให้รู้จักกับทุกๆ คน เขาเป็นคนพูดน้อยเพราะส่วนมากเขาจะฟัง ทั้งมือกลอง นักดาราศาสตร์ อาจารย์ จึงมีความสุขมากเมื่อได้คุยกับเขาด้วยความเป็นนักฟังที่ดี เขาเข้ากันได้ดีกับทุกคน ทุกวันนี้ทุกๆคนมาหาเขาและเล่าเรื่องราวมากมายเหมือนจะไม่มีวันหมดให้เขาฟัง เพื่อนของพ่อนักเขียนมีมากขึ้นเรื่อยๆ ทุกวันนี้เขาจึงมีวัตถุดิบพอสมควรที่จะใช้เขียน

วันข้างหน้าผมไม่รู้ว่าจะได้เจอกับใครอีกนึกแล้วก็ตื่นเต้นแทนพ่อนักเขียน เสียงเคาะประตูฝันดังขึ้นอีกครา

.

"อ้าวนึกว่าใคร ที่แท้ก็คุณนักสืบสายลับมือหนึ่งนี่เอง"

.

.

.