ฉันจะพบกับใครในหน้าหนาว

posted on 28 Sep 2007 17:41 by patrweera  in poem

ฉันจะพบกับใครในหน้าหนาว
จะถามดาวกับเดือนดูดีไหม
หากดวงจันทร์ชิงบอกให้ทำใจ
ฉันจะทนแข็งตายอย่างไรกัน

เพราะไม่มีใครมาในหน้าหนาว
เขาไม่ร้าวกลับร้อนแต่ก่อนนั่น
จากกลางฝนพลันพบประสบกัน
มีแต่ฉันอวดเก่งอยู่เดี่ยวใจ

ลมพัดมาพาฉันให้คิดถึง
ซึ่งครั้งหนึ่งรักชุ่มชูไม่ไหวั่นไหว
แต่เดี๋ยวนี้เธออยู่คู่กับใคร
คงเหลือไว้คือฉันที่เดียวดาย

บอกกับตัวอย่ามัวบนว่าตนหนาว
มวลหมู่ดาวยังไม่หมดซึ่งความหมาย
แสงระยิบวิบวับจับประกาย
ฉันไม่ตายดอกแค่หนาว จงก้าวเดิน


edit @ 2007/09/28 17:43:49

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

ว้าว!!~
บทความดีจังเรยคะ
ถ้าหน้าหนาวไม่มีใครให้กอดมากอดกันไหมคะ555
เด่วนี้ไม่หนาวแร้วอ่ะดิ

#2 By o_O!! on 2007-09-28 18:02

ฉันก็แค่ดอกไม้ในลมหนาว
ชูช่อพราวล้อเล่นลมชมความฝัน
จะกี่ร้อน กี่หนาวกี่วานวัน
ฤดูกาลเปลี่ยนผันผลันเหงาใจ...
................................
ถึงมีใครผ่านเข้ามาในหน้าหนาว
ใช่ความเหงาจะหมดไปก็หาไม่
เธออยู่ที่นี่..เขาอยู่ที่นั่น...ฉันเป็นใคร
ความเห็บหนาวเจ็บปวดใจหาใดปาน


....แว๊ปๆ ถึงบ้านแล้ว เลยแวะมาทัก เห็นคนอื่นเขาแต่งกลอนได้ดีจัง ก็ลองหัดแต่งดูเล่นบ้าง....ได้แค่นี้แหล่ะ

..ฤดูหนาวมันก็แค่ฤดูกาลหนึ่งๆ เดี๋ยวมันก็จะผ่านไป..
เริ่มเข้าฤดูหนาวแล้ว แต่ที่บ้านฝนยังตกอยู่เลย...แปลกจัง

#3 By idin"" (61.19.65.201) on 2007-09-28 21:50

ห่มผ้าคงหายหนาว..แต่ใจคงต้องใช้เวลานานกว่าจะอุ่นเองได้...

#4 By ไอ้แป้น : i-phan on 2007-09-29 04:32

......ซึ้ง

#5 By XEGXEF on 2007-09-30 12:51

ความเหงา ไม่ได้มี เพื่อรอใคร
เหงา ไม่ใช่สิ่งใด ที่ใคร จะรักษา
เหงา เกิดจากเรา ในชั่วหนึ่งของเวลา
เหงา คือโรคา ที่ เราต้อง แก้เอง


ง่ะ ไม่รู้จะต่อยังไง

#6 By knights of gemini on 2007-10-01 05:52

ลมหนาว มันก็แค่อดีตของฉัน
จะกลัวไปใยคาวมหนาวเป็นแค่เพียงสายลมที่พัดผ่าน
อีกสักพักเดียวมันก็หายเอง

#7 By wowtigger (202.28.35.1 /10.4.2.174) on 2007-10-02 10:32

ที่นี่..
เริ่มหนาวแล้ว..

#8 By |:| ShaKo |:| on 2007-10-03 09:19



หนาวกายหนาวเหน็บยามเช้า
หนาวใจคราวไม่มีใครให้ใฝ่หา
หนาวอดีตย้อนย้ำยามหลับตา
หนาวกายาอ่อนล้าถึงดวงใจ

#9 By ด.ญ.แป้งจี่ (222.123.227.11) on 2007-12-06 20:07

บนเส้นทางแห่งชีวิต
เหมือนลิขิตให้สิ้นหวัง
มีแต่รักที่ผุพัง
เพียงความหวังอันเลื่อนลอย
เหมือนฟากฟ้านั้นลงโทษ
ไม่โปรดรักให้ใช้สอย
มีแต่น้ำรินปรอยปรอย
มีเพียงรอยหยดน้ำตา
ดังวิหคที่ขาดปีก
เหมือนแบ่งซีกที่ฟากฟ้า
ดุจราตรีไร้ดารา
ดั่งพนาขาดวาริน
ถ้าเมื่อใดนั่นมีรัก
ความอกหักนั้นหมดสิ้น
ฉันคงเหมือนนกที่บิน
ที่หมดสิ้นความทุกข์ใจ

#10 By พี่อ้นนะ (125.26.183.8) on 2007-12-08 01:11

แต่งไห้บ้างดิ


เพราะดี




#11 By amm (202.28.34.1) on 2008-02-01 20:51