ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

๑

เช้าวันนี้อากาศแจ่มใส ท้องฟ้าปลอดโปร่ง สามสี่วันแล้วที่ผมไม่ได้เห็นแสงแดดสดใสแบบนี้ เพราะอิทธิพลจากพายุดีเปรสชั่น ผมนอนยาวตลอดสามวันจนอ่อนเพลียร่างกายไปหมด ออกนอกบ้านไปเที่ยวที่ไหนก็ไม่ได้ จะเปิดโทรทัศน์ก็ไม่กล้ากลัวฟ้าผ่า ความคิดที่ว่าดูโทรทัศน์ตอนฝนตกแล้วฟ้าจะผ่านั้นแม่ผมเป็นคนปลูกฝังมา แม่เล่าว่ามีคนเคยโดนแก้วจากโทรทัศน์ระเบิดเสียบคอตายคาที่
ผมนั่งจิบกาแฟที่นอกชานบ้านอ่านหนังสือพิมพ์
ตั้ง!...
มีอะไรบางอย่างหล่นใส่หลังคาบ้านของผม ขนาดคงใหญ่มาก ฟังจากเสียงที่มันตกกระทบหลังคาดังสนั่นจนผมสะดุ้งใหญ่ คงได้ยินไปไกลหลายกิโล ผมรีบขึ้นไปที่ชั้นสอง กลางบ้านที่เป็นลานไม้ปาเก้เต็มไปด้วยเศษกระเบื้องและไม้กองสุมอยู่ เพดานทะลุเป็นวงกว้าง สามารถมองเห็นทองฟ้าชัดเจน และผมเห็นนกบินผ่าน สองตัว
วิวสวยดี ผมคิด
กลับลงมาดูกองเศษไม้กลางบ้าน คาดว่าสิ่งที่ทำให้บ้านผมทะลุต้องกองอยู่ในนั้น จึงทำการรื้อเศษไม้และกระเบื้องออก ข้อสันนิษฐานผุดขึ้นมาในหัว

. อุกกาบาต ถ้าเป็นอุกกาบาตจริงผมจะโทรเรียกนักวิชาการดาราศาสตร์มาตรวจสอบ บริจาคให้เขาไปเก็บในพิพิธภัณฑ์ดาราศาสตร์ เผลอๆบางที่อาจขอค่าซ่อมหลังคาจากรัฐ (ไม่น่าจะให้)
. เศษเครื่องบิน อันนี้ก็มีโอกาสเป็นได้ และแน่นอนบริษัทการบินต้องจ่าย(น่าจะได้)
. คน อาจเป็นนักโดดร่มที่ร่มไม่กาง แต่แอะ!... แถวนี้ไม่มีค่ายทหารอากาศนี่
. ลูกกระสุนปืนใหญ่ อันนี้ ก็เป็นได้ ใกล้บ้านผมมีค่ายทหารปืนใหญ่ อาจจะซ้อมรบกันแล้วพลาดเป้า แต่ทำไมมันไม่ระเบิดละครับ

รึว่าเป็นกระสุนปืนใหญ่จริงๆ...
รึมันกำลังจะระเบิดในไม่กี่อึดใจนี่ ขนของทุกส่วนในร่ายกายชูชันขึ้นทันที ผมเริ่มก้าวถอยหลังด้วยใจสั่น แล้วหันหลังวิ่งลงบันไดด้วยความเร็วสูงสุดของชีวิต ระเบิดไหม๊....ระบิด....ถึงประตูแล้ว .........กระโดด เร็ว....ย๊ากก.กกก..ซ์

แอ๊บบบบบบ............

เสียงสัตว์บางชนิดเล็ดรอดออกมาจากชั้นสอง ผมลุกขึ้นปัดแขนปัดขา ศอกของผมถลอกนิดหน่อย เมื่อตั้งสติได้จึงกลั้นใจขึ้นไปดูที่มาของเสียงนั้น ซึ่งผมคิดว่าต้องเป็นสิ่งเดียวกับตัวทำลายหลังคาบ้าน เสียงอะไร มาได้ไง ตัวอะไรตกลงมาวะ คำถามมากมายเกิดขึ้น

เมื่อไปถึงผมพบความตัวหนึ่งยืนอยู่กลางซากปรักหักพังนั้น ควายเพศผู้ เขายาวเกือบวาโง้งสวยงาม ผมพยายามคิดวิธีที่จะเอามันลงไปไว้ข้างล่าง แต่มันลงบันไดไม่น่าได้ แล้วผมจะทำยังไงดี
...
คิดไม่ออก

๒

ขณะที่ช่างกำลังทำความสะอาดและซ่อมแซมหลังคาบ้าน ผมก็กำลังนำหญ้าสดใส่รางหญ้าของเจ้า ดาวตก เป็นเวลาสามวันแล้วที่มันอยู่บนระเบียงบ้าน(ชั้นสองของบ้านมีระเบียงแต่ไม่มีหลังคาอยู่ติดกับลานไม้ปาเก้ที่อยู่ภายใน)ของผม แขกไปใครมาก็พากันถามว่าเอาควายไปไว้บนบ้านทำไม ผมก็บอกว่ามันตกลงมาจากฟ้า บางคนก็หัวเราะ บางคนก็เงียบไป บางคนก็จะทำร้ายผม หาว่ากวนตีน ผมก็ลองปรึกษาหลายๆคนแล้วว่า มีวิธีเอาควายลงจากบ้านไหม ไม่มีใครให้ความกระจ่างได้สักคน บางคนบอกอีกว่า มึงเอามันขึ้นไปยังไงมึงก็เอาลงมายั่งนั้น ก็นั้นซิ ผมไม่ได้เอามันขึ้นไป จริงๆมันไม่ได้ขึ้นไปไหน มันลงมาต่างหาก
มีบางครั้งที่ผมคิดถึงสาเหตุ ที่มาที่ไปของมันว่ามาตกใส่หลังคาบ้านผมได้อย่างไร ผมลองตั้งสมมุติฐาน
...
...
คิดไม่ออก
.
หลังคาบ้านของผมเรียบร้อยแล้ว เปล่า ผมไม่ได้จะให้มันอยู่ในสภาพเดิม ผมบอกให้ช่างทำเป็นช่องวงกลมและติดกระจกหนาๆไว้ ตอนกลางวันเราสามารถดูท้องฟ้า ดูนกบินผ่านได้ และช่วยให้ห้องสว่างขึ้น ดูสวยมากเวลาที่เห็นแสงสาดลงมาตรงกลางห้อง บางทีผมเอาแท่นตั้งแจกันไว้ตรงนั้น คลายห้องจัดแสดงงานศิลปะที่ผมเคยเห็นในทีวี ทำให้ลานบ้านดูเหมือนมีการออกแบบจากสถาปนิกชั้นหรู ดีดี สวยดี
ผมนอนดูดาวและจิบเบียร์ไปพลางจากช่องควายตก คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จากมุมนี้จะเห็นกลุ่มดาวไถพอดี ส่วนดาวอื่นๆผมไม่รู้จัก ผมรู้จักแต่ดาวไถ และผมก็มีนิสัยชอบไถเงินเด็ก เพื่อน และบุพการี แต่เรื่องสันดานของผมมันไม่เกี่ยวกับดาวไถจริงๆครับ ผมยืนยัน

แอ๊บบบบบบบบ.................

เจ้าดาวตกปลุกผมจากห้วง ผมหันไปดูมันที่นั่งห่างออกไปทางระเบียงนอกชาน มันคงเหงามาก ผมน่าจะพามันไปหาเพื่อนของมัน บ้าง แต่มันเป็นชาวโลกหรือเปล่า ผมไม่แน่ใจ มันอาจเป็นควายต่างดาวก็ได้ หรือมันจะเป็นมนุษย์ต่างดาวที่ปลอมตัวมาศึกษาพฤติกรรมมนุษย์ ผมเริ่มกลัวมันขึ้นมาในทันใด ไม่ได้! ถ้าอย่างนั้นผมต้องเข้าไปถามมันว่ามันมีจุดประสงค์ใดกันแน่ มาดีหรือมาร้าย ผมขยับตัวลุก

ผมมาดี ดาวตกพูด
เอ้าววว์ เอาแล้วไหมล่ะ
ที่คุณคิดน่ะถูกแล้ว ผมต้องการมาศึกษาพฤติกรรมของชาวโลก ไม่คิดจะทำร้ายใคร อารยธรรมของเราสูงเราไม่ใช้กำลังหรืออาวุธทำลายสัตว์อ่อนแออย่างพวกคุณ
อ้าวๆๆ พูดงี้ดูภูกนี่หว่า งั้นมึงต่อยกะกูป่าว ผมคิด
ใจเย็นๆ คุณชาวโลก ขอโทษที่พูดความจริง เราลืมไปว่าการพูดความจริงในโลกนี้ไม่สมควรบางเวลา แปลกดี
เออๆไม่เป็นไร
ไหนๆ คุณรู้ความลับของเราแล้ว เราจะเผยตัวจริงของเราเลยละกาน อิอิ ฮุฮุ
ครับๆ เชิญๆ ว่าแต่คุณเล่นแซตมากไปรึเปล่า
ว่าแล้วท้องเจ้าดาวตกก็พองขึ้น เรื่อยๆจนฉีกขาดออก มนุษย์ต่างดาวคลานออกมาสองตัว
อ้าว นึกว่ามาคนเดียว
เปล่า เราไปกันเป็นคู่น่ะ เค้าเรียกว่าอะไรนะ บัดดีใช่ไหม มนุษย์ต่างดาวอีกตัวยิ้มทักทายพร้อมเอามือสองข้างกุมเป้าแบบนอบน้อม
ถ้าจะออกเสียงให้ถูกก็ บั๊ดดี้ ครับ
เออๆนั้นแหละ
..........................
ต่อมา อั้ม พัชราภา ได้กระโดดโลดเต้นกลางทุ่งหญ้าอย่างสนุกสนาน แล้วอยู่ดีๆเธอก็มีปีกบินขึ้นฟ้า แล้วโฉบลงมากัดกินหมาป่า ในทุ่งหญ้าอย่างเมามัน เลือดสาดกระจาดเต็มท้องทุ่ง หลังจากสาแก่ใจแล้วเธอเดินมาจูบผมแผ่วเบา เลือดเปรอะเต็มหน้าของผม
.........................
ผมกดกริ่งรถสองแถว เมื่อรถจอดสนิทดีแล้วผมวิ่งลงป่าหญ้าข้างทางปล่อยปัสสาวะออกมาเต็มแรงเบ่ง (ป่าข้างหน้าสวยงามมากมีต้นสนเตี้ยๆสลับกับ กอไผ่ใบสีเขียวอ่อนเล็กๆ หญ้าเกิดใหม่ตามซอกหิน พื้นดินสีดำจากเถ้าถ่าน ป่านี้ พึ่งฟื้นจากไฟไหม้ครั้งใหญ่)
อับปรีย์เอ้ย! เสียงบางคนจากรถสองแถว
.........................

ผมตื่นขึ้นในตอนเช้า ขวดเบียร์เปล่าๆสามขวดตั้งอยู่ข้างเปล รู้สึกมึนหัวจากฤทธิ์สุรา ฟูกเปียกชื้น กลิ่นเหยี่ยวคละคลุ้ง
เจ้าดาวตก ยืนอาบแดดตอนเช้า

๓

เจนนี่ภริยาสุดสวยน่ารักขมองอิ่มของผม กลับมาจากการเที่ยวท่องแดนใต้ทะเลสวยสามอาทิตย์ ทันทีที่เธอถึงบ้านเธอก็ได้คำนวณหาค่ามัธยฐาน(Median)ชุดข้อมูลชุดหนึ่ง ซึ่งไม่มีการแจกแจงความถี่ ซึ่งมีข้อมูลดังนี้

(ยิ้ม), (หัวเราะ ),(ร้องไห้),(ประสาท),( เต้นบัลเลย์ ),(กินก๋วยจั๊บ),(ทอยลูกเต๋า),(เศร้า),(หิว),(กระสันต์),(เสียว),(กลัว),(ดีใจ),(สีลม)

ในขั้นตอนเหล่านั้นจำเป็นต้องมีการเรียงลำดับข้อมูล เมื่อเธอไม่สามารถเรียงได้ จึงแสดงความรู้สึกออกมาโดยการอมนิ้วนางข้างซ้ายและกระโดดสามขาเจ็ดสิบเอ็ดครั้ง ทำให้ผมตื่นใจจนอยากร้องไห้ เธอน่าสงสารอย่างมาก และสาเหตุที่เธอเป็นเช่นนั้นก็เนื่องด้วยมีควายมาอยู่บนระเบียงบ้านเธอนั่นเอง

ในเวลาอาหารเย็นกอปรด้วย ไข่เจียว ผัดผักใส่ตีนงูนั้น เธอได้กล่าวถามผมอย่างจริงจังเรื่องเจ้าดาวตก ผมสังเกตเห็น .๓๕๗ บาเร็ตต้า ที่เหน็บไว้ที่กางเกงของเธอ และเมื่อผมพยายามเปลี่ยนประเด็น เธอทำท่าจะชักปืนออกมา ผมจึงเล่าเรื่องทั้งหมด สุดท้ายเธอบันดาลโทสะ กระโดดแตะโต๊ะอาหารของเรากระจายอย่างสวยงาม มีผักสามสี่ชิ้นบนหัวของผม เธอยื่นคำขาดให้ควายตัวนั้นมิปรากฏบนระเบียงอีกต่อไป สร้างความลำบากใจให้ผมอย่างมาก เพราะมีวิธีเดียวที่จะสามารถนำมันลงมาได้คือ แยกชิ้นส่วนมันออก แต่ความผูกพันของผมกับดาวตกได้ดำเนินมาไกล หากคุณเคยเลี้ยงหมาสักตัวแล้ววันนึงมันถูกรถสิบล้อเหยียบท้องแตกไส้กระจายแมลงวันตอมหึ่ง นั้นละ ความรู้สึกของผมตอนนี้

ผมพยายามถ่วงเวลาโดยการอ้างว่าไม่ว่าง งานเยอะ เพื่อต่อชีวิตดาวตก และเมื่อเธอรู้ทัน ผมจึงเผยความในออกไป เธอตบบ่าผมเบาๆ เพื่อให้กำลังใจ
เดี๋ยวฉันจัดการเอง คำกล่าวนี้ติดตราตรึงใจ....
เอาเลย ผมขี้เกียจเก็บขี่ของมันทุกวันเหมือนกัน ผมเบือนหน้าหนีไม่อยากให้เธอเห็นน้ำตาและน้ำมูก

๔
หลายเดือนผ่านมาแล้ว ผมคิดถึงเจ้าดาวตกทุกทีที่ขึ้นมาบนชั้นสองของบ้าน มันคงถูกย่อยสลายด้วยเอนไซม์ของใครต่อใครจนป่นเป็นธุลี เป็นก้อนขี้ในถังส้วม แต่ที่ผมห่วงคือ เจนนี่เริ่มมีอาการแข็งกระด้างกับผมขึ้นเรื่อย สองวันก่อนเธอเหน็บปืนกระบอกเดิม และพยายามซักไซ้ผมเรื่องเจ้าดาวตกอีก ผมจนปัญญาจริงใจ และไม่อยากจะโกหกเธอ ให้ตาย!ผมพูดความจริงกับเธอทุกๆครั้งเชียว และเธอก็ร้องไห้ ทุกที พร้อมชักปืนของเธอไปพร้อม ผมไม่รู้แน่เหมือนกันว่า เธอจะเอาปืนมาทำอะไร จะเอามายิงผม หรือเธอจะเอามาระเบิดสมองเธอเอง บางทีอาจเป็นได้ทั้งสอง
บางคืนเจนนี่กรีดร้องโหยหวนยิ่งกว่าหมาเดือนสิบ ผมพลอยขนลุกขนชันไปด้วย ระยะหลังเธอเริ่มร้องเพลงอะไรสักอย่างของเธอที่คงแต่งขึ้นมาเอง ควายๆๆๆเท่านั้น ควายๆๆอย่างเดียว

สุดท้ายผมได้ตัดสินใจแล้วว่า คงจะต้องพาเธอไปหาจิตแพทย์สักทีก่อนที่เราจะจากพรากไปอยู่กันคนละโลกแห่งการสื่อสาร ผมคิดถึงเจ้าดาวตกเสมอ มันเป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำเจนนี่วิปริตแต่ผมไม่เคยคิดโทษมัน มันไม่ได้ทำให้เมียผมเป็นเช่นนี้ เมื่อว่างจากงานผมมักจะมานั่งที่ช่องดาวตกนี้ มองดูความสวยงามของท้องฟ้า ตัวบ้าน และความไร้เหตุผลซึ่งเป็นสิ่งสวยงามอย่างประหลาด.

("ควาย" ถือเป็นเรื่องสั้นเรื่องแรกของผมครับ เขียนไว้นานแล้ว เคยเอาโพสท์ที่สเปชและเวบบอร์ดของวินทร์บุ๊คคลับ ครับ)