ฉันชอบสีเขียวเป็นที่สุด

พระพรหมครับ

ผมเชื่อในพรหมลิขิตครับ พรหมลิขิตที่ลิขิตให้คนสองคนมาพบกัน รักกัน และอยู่ด้วยกันตลอดไป คนที่ไม่มีวันพรากจากกันไปไหน

ผมเชื่อ

และผมก็เชื่อเช่นกันว่า ท่านคงมีอารมณ์อีกแบบหนึ่ง ลิขิตคนอีกแบบหนึ่ง แบบที่ผมเป็น

แบบที่ คอยเฝ้าดูคนๆหนึ่ง อย่างที่ไม่มีวันได้อยู่ร่วมกัน และไม่มีวัน ที่ผมจะได้อยู่ร่วมกับใคร

เดียวดายไป

ตลอด

เหมือนสุนัขที่นอนอยู่ข้างบ้าน

มีคนๆหนึ่งที่ผมต้องดูแล ไปตลอดเช่นกัน เพราะผมเชื่อ ท่านได้ลิขิตไว้แล้ว และท่านก็ไม่ได้ลิขิตให้ผมเศร้า ผมจึงไม่เศร้า

และผมรู้แล้วหละว่าท่านลิขิตไว้อย่างนั้น นั่น พระพรหม ผมรู้ทันนะ อย่าหวังว่าผมจะร้องไห้

ผมไม่ร้องไห้หรอก เพราะท่านอีกนั่นแหละ ที่ลิขิตใช่ไหม

ให้ผมอิ่มเอมเหลือเกินที่ได้เฝ้ามองเธออยู่ห่างๆ อย่างนี้

เธอมีคนที่รู้ใจ ที่รักกัน และเข้าใจกันดี และบางครั้งเธอต้องเจอกับความทุกข์จากการห่างไกลคนรัก นั้นหละผมเห็นแล้วท่าน ขอร้องเถอะ อย่าเล่นตลกกับเธอมากนัก ผมไม่ตลกด้วยนะ ไม่งั้นโกรธจริงๆด้วย

แต่พระพรหม ช่วยลิขิตให้ชัดเจนหน่อยนะครับว่า อย่าให้ใครเข้ามาในชีวิตผม แบบที่ผมเป็นอยู่อย่างนี้

ผมไม่ชอบเลย และไม่แน่ใจเสียจริง

ช่วยหาคู่พรหมลิขิตให้พวกเขาเหล่านั้นด้วย ปลดปล่อยเขาไปตามทาง

หลายคนแล้วนะที่ท่านสับรางผิด ดันสับให้คนเหล่านั้นมาเจอกับผม

ทั้งๆที่ท่านได้กำหนดไว้ซะตายตัวแล้วว่าให้ผมเฝ้ามองเธอ อย่างนี้ตลอดไป ท่านหนะทำถูกแต่แรกแล้ว แต่ตอนหลังอย่าแรรวนได้ไหม ขอที

ช่วยกันผมไว้ด้วย เพื่อผมจะได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์ อยู่ที่นี่ตลอดไป และขอหละ ขอ ช่วยลิขิตให้เธอมีความสุขกับรักตลอดไป อย่าให้ได้ห่างคนรักอีกเลย และอยู่เคียงคู่กัน มีความสุขจนสิ้นลมสุดท้าย

ส่วนผมหนะหรอ

พูดไปแล้วขำ

ท่านก็รู้อยู่แล้วหนิ

เฮอะๆ